รองจากญาติผู้ใหญ่สายรอง จึงรอบรู้ทั้งบทกวีและวรรณกรรม ในช่วงที่เริ่มรู้ความ นางยังใช้บทกวีเอาใจท่านหญิงเฉินแต่ไม่ได้รับการตอบรับที่ดี นานวันเข้าก็เลยจืดจางความสัมพันธ์แม่ลูกไป”
เมื่อได้ฟังเช่นนั้น หลี่เยว่หานก็พยักหน้า
นางจำได้ชัดว่าเมิ่งฉีฮ่วนเคยบอกว่าจี้ซินเยว่มีบุตรสาวกับท่านเฉินหนึ่งคน แต่ภายหลังจี้ซินเยว่กลับยืนยันว่าตนยังบริสุทธิ์ ทำให้หลี่เยว่หานสงสัยมาก
บัดนี้ได้ฟังคำอธิบายของจีหยางก็เข้าใจแล้ว
เมิ่งฉีฮ่วนคงไม่ได้สนใจชีวิตหลังแต่งงานของจี้ซินเยว่จริง ๆ ไม่เช่นนั้นคงไม่เข้าใจผิดว่าเด็กที่ผู้อื่นคลอดแล้วมาเลี้ยงในนามของจี้ซินเยว่เป็นบุตรของจี้ซินเยว่
“แล้วเด็กผู้นั้นตอนนี้อายุเท่าใดแล้ว” หลี่เยว่หานอยากรู้ขึ้นมาทันที
“นับอายุแล้ว น่าจะราวแปดขวบขอรับ” จีหยางตอบตามจริง
อายุก็ตรงกันพอดี
เมิ่งฉีฮ่วนตอนอายุสิบห้าออกจากเกาะถงเซิง ตามเสด็จองค์รัชทายาทมายังเมืองหลวง ได้รู้จักกับจี้ซินเยว่หลังจากนั้นไม่กี่เดือน จี้ซินเยว่ก็แต่งงานกับท่านเฉิน ตอนนั้นคุณหนูสกุลเฉินเกิดและมารดาเสียชีวิต เมิ่งฉีฮ่วนออกจากเมืองหลวงตอนอายุสิบเจ็ด ตอนนี้อายุยี่สิบสาม ต่อให้จี้ซินเยว่แต่งงานแล้วคลอดบุตรทันทีก็คงไม่มีทางมีบุตรสาวอายุแปดขวบได้
คิดถึงตรงนี้ หลี่เยว่หานก็รู้สึกดีใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ขณะนั้น มีคนมาเคาะประตู หมิงจูเดินไปเปิดประตูแง้มฟังครู่หนึ่ง แล้วปิดประตูรีบเดินมาหาหลี่เยว่หานพลางกระซิบว่า “ท่
