บทที่ 344 องค์รัชทายาท
ทันทีที่ได้ยินเสียงของเจิ้งอวี่ หลี่เยว่หานก็รู้สึกถึงความผิดปกติจนเปลือกตากระตุก
ตัวตนของเจิ้งอวี่ที่หน้าประตูไม่ธรรมดาแน่นอน แต่ในเมืองหลวงนี้ ใคร ๆ ก็ไม่ธรรมดาอยู่แล้ว ทว่า เจิ้งอวี่กลับดูพิเศษกว่าใคร
“ในเมื่อท่านมาแล้ว ก็เชิญเข้ามานั่งฟังเพลงด้วยกันเถิด” หลี่เยว่หานเอ่ยเสียงดังจากหลังฉากบังตา “ตัวข้าตั้งครรภ์ ไม่สะดวกที่จะลุกขึ้นต้อนรับ หวังว่าท่านจะไม่ถือโทษ”
“ฮั่นหรงฟูเหรินไม่ต้องมากพิธี” เสียงตอบกลับมาพร้อมกับเจิ้งอวี่ที่เดินเข้าห้องตั๋วหยกหมายเลขหนึ่งพร้อมคนติดตาม
ตามปกติ เมื่อหลี่เยว่หานมาหอฝานเทียน นางจะปิดประตูและเรียกจีหยางมาเล่าเรื่องซุบซิบ แต่วันนี้ ห้องตั๋วทองหมายเลขหนึ่งถูกคนจับจองไปก่อน นางจึงเปลี่ยนแผน เรียกสาวงามมาร้องเพลงแทน และหลีกเลี่ยงที่จะเรียกจีหยางมาเพื่อไม่ให้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกนางถูกเปิดเผย
เมื่อเจิ้งอวี่เดินอ้อมฉากบังตาเข้ามา สายตาของหลี่เยว่หานก็ละจากสาวงามทั้งสองไปยังชายผู้นี้
ตามความเห็นของหลี่เยว่หาน นางไม่ได้พบเจอบุคคลสำคัญมากนัก แต่ความสง่างามและกลิ่นอายของความเป็นผู้ดีที่แผ่ออกมาจากตัวเจิ้งอวี่นั้นเหนือชั้นยิ่ง ทำให้นางรู้สึกประทับใจอย่างยิ่ง
“เชิญนั่ง” หลี่เยว่หานเอ่ยด้วยรอยยิ้ม และผายมือให้เจิ้งอวี่นั่งลงไม่ไกลจากตัวนาง
เจิ้งอวี่นั่งลงตามคำเชิญ และเช่นเดียวกับหลี่เยว่หาน เขาให้ความสนใจเพลงที่สาวงามร้องโดยไม่ได้พูดอะไรเ
