ฮั่นหรงฟูเหรินเป็นผู้มีฝีมือ จึงอยากขอให้ช่วยตรวจสอบว่าสิ่งนี้เป็นของแท้หรือไม่”
พูดจบ เขาก็หยิบลัญจกรหยกชิ้นหนึ่งซึ่งดูใสกระจ่างและงดงามประณีตออกมาจากแขนเสื้อ แล้ววางลงบนโต๊ะ
หลี่เยว่หานเห็นดังนั้นจึงส่งสายตาให้หมิงจู หมิงจูเข้าใจทันทีและพาผู้ติดตามของจงเจิ้งอวี่ออกไปนอกห้อง เมื่อทุกคนออกไปแล้ว หลี่เยว่หานจึงยื่นมือไปหยิบลัญจกรหยกนั้นขึ้นมาดู
…นี่มันไม่ใช่ลัญจกรหยกที่ข้าเจอในคลังของเมิ่งฉีฮ่วนแล้วเอามาแกะเลียนแบบหรอกหรือ?
ในตอนนั้น หลี่เยว่หานยังลังเลไม่อยากแกะสลักหยกชิ้นนี้ เพราะมันเป็นหยกคุณภาพเยี่ยมที่มีสีใสเหมือนน้ำ แต่เมิ่งฉีฮ่วนปลอบใจนางว่า หยกนี้เป็นของที่เขาเก็บมาจากเหมืองหยกเมื่อก่อน และเนื่องจากทางการตรวจสอบเข้มงวด เขาจึงไม่สามารถเอาไปขายได้ ทำให้นางยอมลงมือแกะ
ด้วยความที่หยกชิ้นนี้มีคุณภาพสูงและหลี่เยว่หานก็มีฝีมือ ลัญจกรหยกปลอมนี้จึงดูสมจริงยิ่งนัก ทั้งยังมีสัมผัสที่อบอุ่นในมืออีกด้วย
“สีหยกงดงาม งานแกะประณีต ถือว่าเป็นหยกชั้นเลิศ” หลี่เยว่หานกล่าวพลางพลิกหยกในมืออย่างถี่ถ้วน ก่อนวางมันกลับไปที่โต๊ะเบื้องหน้าเจิ้งอวี่
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเจิ้งอวี่พลันฉายแววผิดหวังเพียงชั่วครู่ แต่เขาก็กลับมาสงบนิ่งได้อย่างรวดเร็ว ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ “แม้ตัวข้าจะไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญ แต่คำประเมินของฮั่นหรงฟูเหรินเมื่อครู่ ข้าก็พอตรวจสอบได้ด้วยตนเอง แต่สิ่งที่ข้าอยากใ
