บทที่ 341 แผนการของหลี่หรงหรง
หวังเหอฮวาตกตะลึง นี่คือหลี่หรงหรงที่นางรู้จักจริงหรือ? หลี่หรงหรงผู้ที่เคยทำตัวประจบเอาใจหลิ่วจื้อหย่วนทุกฝีก้าวหายไปไหนแล้ว? หลี่หรงหรงที่มองนางด้วยสายตาชิงชังราวกับจะฆ่ากันตายหายไปไหนแล้ว?
หรือว่าการได้เป็นสะใภ้ใหญ่จะทำให้หญิงสาวที่ไร้สติกลายเป็นคนที่เปลี่ยนไปถึงเพียงนี้?
“มองข้าทำไม?” หลี่หรงหรงยิ้มบาง ๆ “ถ้าไม่รู้จะอธิบายอย่างไร ข้าช่วยอธิบายให้ไหมล่ะ?”
หวังเหอฮวาที่กำลังจมอยู่ในความตกใจก็ได้แต่ร้อง “หา?” ออกมาอย่างงุนงง ก่อนจะรู้ตัวว่าตอนนี้นางเสียเปรียบจนหมดสิ้น จึงรีบเรียกสติกลับมา พยายามปรับสีหน้าให้สงบและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ข้าไม่มีอะไรต้องอธิบาย! แต่ข้าขอเตือนเจ้าไว้อย่างหนึ่ง หลี่เยว่หานคือศัตรูของเราทั้งคู่!”
หลี่หรงหรงพยักหน้า สีหน้าเหมือนเห็นด้วยเต็มที่ “หากเป็นตอนที่ข้ายังไม่ได้เข้ามาในตระกูลหลิ่ว ข้าคงเห็นด้วยอย่างยิ่ง แต่หลังจากเข้ามาอยู่ที่นี่แล้ว หลี่เยว่หานไม่เคยทำให้ข้าเดือดร้อนเลย กลับกันคือเจ้า ที่วันแล้ววันเล่ากลายเป็นคนที่หยิ่งยโสเสียเหลือเกิน คนเราต่อให้ไม่มีสมองแค่ไหน ก็ต้องรู้ว่าต้องอยู่ข้างใครถึงจะมีชีวิตดี เจ้าก็เลือกแล้วว่าจะอยู่ข้างหลิ่วจื้อหย่วน ดังนั้นข้าเองก็ไม่มีทางเลือก เจ้าคิดว่าอย่างนั้นหรือไม่?”
คำพูดนี้ทำให้หวังเหอฮวางุนงงไปหมด “เจ้าพูดอะไรเหลวไหล? ข้าเลือกหลิ่วจื้อหย่วน? แล้วเจ้าล่ะ ไม่ใช่ว่าเจ้าเป็นแค่อนุข
