าคะยั้นคะยอ ข้าก็คงไม่เสียตัวก่อนแต่ง และหากพ่อข้ามีความเด็ดขาดมากกว่านี้ ข้าก็คงไม่ถึงขั้นแตกหักกับหลี่เยว่หานผู้เป็นพี่สาว แต่โชคดีที่ข้ายังมีสมอง เจ้าว่าจริงไหม หวังเหอฮวา?”
หวังเหอฮวาถึงกับพูดไม่ออกด้วยความหวาดกลัว
หลินจู้ ชายคนนี้ นางรู้จักเขาหลังจากเข้ามาในตระกูลหลิ่วแล้ว หลังจากที่หลี่หรงหรงติดตามหลิ่วจื้อหย่วนได้ไม่นาน ความสนใจของเขาก็เบนมาทางหวังเหอฮวามากกว่า
ถึงแม้จะได้รับความโปรดปรานมาก แต่ท้องของหวังเหอฮวาก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะตั้งครรภ์ เช่นเดียวกับหลี่หรงหรงที่ใช้เวลาหลายปีกว่าจะแต่งตั้งครรภ์ได้ หวังเหอฮวาจึงมั่นใจว่าปัญหาไม่ได้อยู่ที่ตัวนาง แต่อยู่ที่หลิ่วจื้อหย่วน
หวังเหอฮวาแกล้งทำเป็นเจ็บป่วยเพื่อหาแพทย์มาตรวจชีพจรให้ และยังเกลี้ยกล่อมให้หลิ่วจื้อหย่วนยอมให้หมอตรวจด้วย สุดท้ายหมอบอกว่าร่างกายนางปกติดี แต่ปัญหาอยู่ที่หลิ่วจื้อหย่วนที่ในวัยหนุ่มมัวเมาในหอนางโลม ทำให้มีบุตรยาก
เมื่อหวังเหอฮวาเห็นว่าท้องของหลี่หรงหรงโตขึ้นทุกวัน นางย่อมไม่ยอมให้อีกฝ่ายมีเหนือกว่า จึงตัดสินใจเสี่ยงมีความสัมพันธ์ลับกับชายอื่นหลายครั้ง
ในช่วงเวลานั้น อำเภอหย่งอันเต็มไปด้วยความวุ่นวาย หวังเหอฮวาที่กำลังกังวลใจอย่างหนักก็ได้รับข่าวดี นางแน่ใจว่าตนเองตั้งครรภ์ก่อนที่ตระกูลหลิ่วจะตัดสินใจย้ายออกจากอำเภอหย่งอัน หวังเหอฮวาดีใจจนแทบคลั่ง ทุกคนในตระกูลหลิ่วต่างก็ยินดีเป็นอย่างยิ่ง
ทันทีที่รู้ว่านาง
