ื่อเห็นสีหน้ากังวลของหลิ่วฟูเหรินเพียงเล็กน้อย นางก็หัวเราะเบาๆ แล้วกล่าวขึ้น “ถึงแม้ข้ากับพี่สาวจะเคยมีเรื่องบาดหมางกัน พี่สาวย่อมสามารถปกป้องข้าได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าพี่สาวจะตามใจข้าทุกอย่าง ท่านแม่ ข้าคือสะใภ้ตระกูลหลิ่ว สิ่งใดที่ทำ ข้าย่อมต้องนึกถึงตระกูลหลิ่วเป็นสำคัญ หากพี่สาวจะเมตตาข้ามากกว่าปกติ นั่นก็คือความเมตตาของพี่สาว ด้วยสิ่งที่ข้าทำกับพี่สาวก่อนออกเรือน ข้าขอเพียงไม่ให้พี่สาวมาเอาคืนก็นับว่าเพียงพอแล้ว ไม่มีวันที่ข้าจะเอาความเมตตานั้นมาโอ้อวดตนเป็นอันขาด”
