พื้นที่หลิงฉวนของนาง
ความกังวลที่ยังค้างอยู่ในใจ ทำให้นางจัดอาหารมื้อหนึ่งอย่างเต็มโต๊ะ หลังจากพาเด็กทั้งสองกินมื้อค่ำด้วยกัน นางยังคงอยู่ข้างพวกเขา จนเมื่อพวกเขานอนหลับสนิท หลี่เยว่หานจึงค่อยหลับตาพักผ่อนตาม
สองพี่น้องหลิงซีและมู่ชวน บัดนี้คุ้นเคยกับชีวิตในพื้นที่หลิงฉวนอย่างเต็มที่ ทุกเช้าพวกเขาตื่นขึ้นพร้อมแสงอาทิตย์ เริ่มฝึกฝนร่างกายตามแบบ ‘หมัดรบ’ ที่หลี่เยว่หานสอน หลังออกกำลังกายเสร็จก็ล้างหน้าแปรงฟัน แล้วรับประทานอาหารเช้า จากนั้นมู่ชวนจะสอนหนังสือให้น้องสาวจนถึงเวลาสาย เมื่อถึงเวลานั้นพวกเขาก็กินมื้อกลางวัน พักผ่อนย่อยอาหารแล้วงีบหลับ
หากตื่นมาแล้วยามอู่ยังไม่ล่วงเลย พวกเขาจะขึ้นเขาเพื่อสำรวจ หาโอกาสล่าสัตว์ หากโชคดีบางครั้งอาจได้ของติดไม้ติดมือกลับมา มู่ชวนยังพยายามทำกับดักตามแบบของเมิ่งฉีฮ่วน แม้ว่ากับดักของเขาจะไม่ค่อยจับสัตว์ได้ก็ตาม
เจ้าหมาป่าขาวตัวใหญ่ที่ชื่อ ‘ต้าไป๋’ ก็โตขึ้นมากเช่นกัน มันคอยติดตามสองพี่น้องไปทุกที่บนเขา หากมีอันตรายใด ๆ เจ้าต้าไป๋จะส่งเสียงเตือนล่วงหน้า
ในพื้นที่หลิงฉวน หากพลังในอากาศสะสมตัวจนถึงระดับหนึ่ง จะเกิดฝนโปรยปรายลงมา ครั้งแรกที่สองพี่น้องพบว่าฝนนั้นคือฝนหลิงฉวน ก็เพราะเหตุการณ์ที่พวกเขาเปียกปอนขณะกลับจากขึ้นเขา ครั้นเห็นต้าไป๋ยืนกลางสายฝนด้วยท่าทางสบายใจ พวกเขาจึงได้เข้าใจ
คืนนั้น หลังจากกินมื้อค่ำร่วมกันในพื้นที่หลิงฉวน หลี่เยว่หานก็ปล่อย
