บทที่ 336 ตักเตือน
“พี่สาวของเจ้าเป็นหญิงจิตใจดีงาม วันหน้าเจ้าจะเข้าใจเอง” หลิ่วฟูเหรินถอนหายใจ พลางส่งสัญญาณให้หลี่หรงหรงดื่มชา
หลี่หรงหรงที่ผ่านการใช้ชีวิตในตระกูลใหญ่และประสบการณ์ต่าง ๆ มาเป็นเวลากว่าหนึ่งปี ตอนนี้จึงรู้ดีว่ากลวิธีที่เธอเคยใช้ยั่วยวนหลิ่วจื้อหย่วนนั้นทั้งตื้นเขินและน่ารังเกียจแค่ไหน มีแต่หลิ่วจื้อหย่วนที่ดูเหมือนจะไม่มีหัวคิดอะไรเลยถึงได้หลงกลวิธีที่ง่าย ๆ เช่นนั้น หากเป็นคุณชายตระกูลใหญ่คนอื่นที่ฉลาดขึ้นมาหน่อย คงไม่แสแยกับเล่ห์กลเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่นางใช้สักนิด
น่าเสียดายที่ตอนนั้นหลี่หรงหรงยังหลงคิดไปเองว่าตัวเองงามเลิศเลอจึงดึงดูดสายตาของหลิ่วจื้อหย่วนได้
คิดมาถึงตรงนี้ หลี่หรงหรงพลันถอนหายใจและพูดขึ้นว่า “ขอบคุณท่านแม่ที่สั่งสอน ต่อไปนี้ข้าจะตั้งใจทำหน้าที่ ไม่ล่วงเกินอีกแล้วเจ้าค่ะ”
“พรุ่งนี้เริ่มเรียนรู้การจัดการดูแลเรือนจากข้าเถอะ” หลิ่วฟูเหรินกล่าวขึ้นมาทันที ทำให้หลี่หรงหรงถึงกับตกใจ
“ท่านแม่เจ้าคะ ข้า…ข้าเป็นเพียงหญิงชาวบ้าน การดูแลเรือนควรเป็นหน้าที่ของผู้ที่มีฐานะสูงกว่า”
หลิ่วฟูเหรินยิ้มน้อย ๆ ตอบกลับไปว่า “เจ้ายังคิดว่าหลิ่วจื้อหย่วนในสภาพเช่นนี้จะสามารถแต่งหญิงสูงศักดิ์เป็นฮูหยินได้อีกหรือ? อย่าคิดว่าข้าดูแคลนเจ้า แต่ชายเช่นเขาก็สมควรคู่กับหญิงเช่นเจ้าเท่านั้น”
“อีกอย่าง เจ้ายังมีความสัมพันธ์กับพี่สาวเจ้า แม้ว่าพวกเจ้าจะมีเรื่องบาดหมางกันก่อนหน้านี
