กี่ยวกับฮูหยินใหญ่เลย”
“ฮึ!” หลิ่วฟูเหรินรองหัวเราะเยาะ “หรงเพ่ย เจ้านี่ช่างโกหกเก่งขึ้นทุกวันจริง ๆ ฉู่เจียเยว่ไม่แม้แต่จะถือสาเรื่องที่เจ้าไปนอนกับนายท่าน คิดหรือว่านางจะมาเอาเรื่องเจ้าเพราะแค่ถ้วยชาแตก?”
หรงเพ่ยยิ้มขื่นพลางตอบ “หลิ่วฟูเหรินรอง เรื่องนี้เป็นเพราะว่าชุดถ้วยชานั้นเป็นของขวัญจากหานหรงฟูเหริน ฮูหยินใหญ่ทั้งรักและให้ความสำคัญยิ่ง พอข้าทำแตกไปหนึ่งใบ ชุดถ้วยชาทั้งชุดก็ไม่สมบูรณ์แล้ว ฮูหยินใหญ่กลัวว่าเวลาหานหรงฟูเหรินมาเยี่ยมตระกูลหลิ่ว นางจะตำหนิ จึงไม่ได้ถือสาเรื่องถ้วยชา แต่เป็นเพราะกังวลเรื่องนี้ต่างหาก”
หรงเพ่ยเริ่มเข้าใจสถานการณ์แล้ว
ใช่แล้ว นางเป็นสาวใช้ที่มากับสินเดิมของฮูหยินใหญ่ แม้ว่านางจะได้ขึ้นเตียงกับนายท่าน แต่ฮูหยินใหญ่ก็ไม่เคยถือโทษโกรธเคืองนางเลย
เมื่อครั้งยังอยู่ที่อำเภอหย่งอัน ด้วยสถานะพิเศษของนาง ไม่เพียงแต่เป็นสาวใช้สินเดิมของฮูหยินใหญ่เท่านั้น แต่ยังเป็นคนในห้องของนายท่านอีกด้วย ทำให้นางมีเกียรติและหน้าตาไม่น้อยในตระกูลและในเมือง
แต่พอมาถึงเมืองหลวง สถานการณ์กลับแตกต่างไป นางกลับคิดผิดที่อยากจะโค่นฮูหยินใหญ่ลงจากตำแหน่ง และช่วยดันหลิ่วฟูเหรินรองขึ้นมาแทน เผื่อว่านางเองจะได้มีโอกาสเป็นหลิ่วฟูเหรินรองเช่นกัน
สิ่งที่นางไม่ได้คำนึงถึงก็คือ หมี่หลิงเฟิ่งหรือหลิ่วฟูเฟรินรองต่อสู้มาหลายปีแต่ก็ยังไม่สามารถโค่นฮูหยินใหญ่ได้ แล้วนางซึ่งเป็นเพียงแค่สาวใช้ตัว
