่างของข้าในเมืองหลวง จริง ๆ แล้วอยู่ใต้สายตาของรัชทายาทองค์ที่สองทั้งหมดหรือ?”
“เจ้าพูดถูกแล้ว” เวินเทียนเหล่ยพยักหน้า
หลี่เยว่หานตกใจกว่าเดิมหันไปมองเมิ่งฉีฮ่วนเห็นเขาจับมือนางเพื่อบอกให้สบายใจ แล้วจึงค่อย ๆ เอ่ยปากช้า ๆ “ต่อให้รัชทายาทองค์ที่สองรู้ว่าเจ้ากำลังทำอะไรอยู่ก็ไม่มีประโยชน์ เมืองหลวงน้ำลึกหยั่งถึง เขาไม่มีทางปิดบังท้องฟ้าด้วยฝ่ามือเดียวได้หรอก ดีแล้วที่เจ้ามาเปิดร้านในเมืองหลวง ไม่อย่างนั้นคงโดนรัชทายาทองค์ที่สองทำให้ล้มละลายไปนานแล้ว”