่หรือไม่?” หลี่เยว่หานจ้องตรงไปยังทั้งสองคน
เวินเทียนเหล่ยอ้าปากค้าง แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา
เมิ่งฉีฮ่วนถอนหายใจ แล้วพยักหน้า “กิจการในนามของรัชทายาทองค์ที่สองมีอยู่ทั่วทั้งแผ่นดิน ไม่เพียงแต่ในเมืองหลวง แม้แต่ในที่ห่างไกลอย่างอำเภอหย่งอันก็ยังมีกิจการค้าของเขา และถึงแม้ตัวเขาจะอยู่ในเมืองหลวง แต่กิจการของเขาที่อยู่ข้างนอกกลับไม่หยุดที่จะกลืนกินร้านค้าอื่น ๆ สำหรับตอนนี้มีเพียงการใช้ชื่อของพ่อค้าหลวงชั้นหนึ่งให้มากที่สุดเท่านั้นถึงจะช่วยได้ พ่อค้าหลวงชั้นหนึ่งตระกูลเวิน ในตลาดการค้ามีเพียงตระกูลเวินเท่านั้นที่สามารถต่อกรกับรัชทายาทองค์ที่สองได้”
เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เยว่หานก็ตกตะลึง “ในเมื่อท่านรู้อยู่แล้ว ทำไมตอนที่ข้าเริ่มทำกิจการ ท่านถึงไม่บอกข้า”
“ก่อนหน้านี้ การเคลื่อนไหวของรัชทายาทองค์ที่สองเป็นไปอย่างลับ ๆ แม้แต่พวกเราก็ไม่ทันสังเกต” เวินเทียนเหล่ยอธิบายเสริม “แต่ในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา การเคลื่อนไหวของเขาเริ่มไร้ยางอายมากขึ้น พ่อค้าที่ร่วมมือกับตระกูลเวินจำนวนไม่น้อยล้มละลายในชั่วข้ามคืนอย่างไร้สาเหตุ เมื่อสืบสวนอย่างละเอียดจึงรู้ว่าเป็นฝีมือของผู้ใต้บังคับบัญชาของรัชทายาทองค์ที่สอง คนของเขาซ่อนตัวอย่างดี ตระกูลเวินไม่กลัวเขาอย่างเปิดเผย แต่กลับป้องกันเขาอย่างลับ ๆ ไม่ได้”
เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เยว่หานก็ขมวดคิ้วสักพักจึงพูดว่า “อย่างนั้นไม่ใช่หมายความว่า การเคลื่อนไหวทุกอย
