บทที่ 326 หลิ่วฝูเหรินมาเยี่ยม
หลิ่วฟูเหรินไม่ได้ทำให้หลี่เยว่หานต้องรอนานนัก ตั้งแต่เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นนางก็มาเยี่ยมที่จวนขุนพลด้วยตนเอง บอกว่ามาขอโทษหลี่เยว่หาน
หลี่เยว่หานจึงสั่งให้คนไปต้อนรับนางที่ห้องดอกไม้ จากนั้นก็จัดเตรียมผลไม้สดมากมายแล้วยังชงชาชั้นดีมาต้อนรับนางด้วย
เพียงแต่หลี่เยว่หานกลับไม่ได้ปรากฏตัวเลย หลิ่วฟูเหรินถามหลายครั้ง สาวใช้ก็บอกว่าหลี่เยว่หานกำลังจะมา
หลิ่วฟูเหรินรอจนเกือบเที่ยงวัน หลี่เยว่หานจึงปรากฏตัวอย่างรีบร้อนพร้อมกับหมิงจู
“ข้าทำให้ท่านแม่ต้องรอนานเป็นความผิดของข้า” หลี่เยว่หานยิ้มแย้มแจ่มใสโค้งคำนับเป็นการทักทาย
แต่เดิมหลิ่วฟูเหรินรู้สึกหงุดหงิดเพราะต้องรอนาน คิดว่าหลี่เยว่หาน จงใจแกล้งนาง พอเห็นหลี่เยว่หานไม่มีท่าทีเช่นนั้นเลยรู้ว่าตนเองคิดผิด รีบเข้าไปประคองหลี่เยว่หานแล้วพูดว่า “ยังไงข้าก็ไม่มีธุระอะไร เจ้าตอนนี้ต้องดูแลทั้งจวนคงยุ่งหน่อยก็เป็นเรื่องปกติ ยิ่งเจ้ากำลังตั้งครรภ์ด้วย ฐานะก็สูงส่งกว่าแต่ก่อน ห้ามคำนับข้าเด็ดขาด”
หลี่เยว่หานได้ฟังดังนั้น น้ำตาก็คลอเบ้าตามคำของหลิ่วฟูเหริน นั่งลงบนเก้าอี้แล้วสั่งให้คนเปลี่ยนชาและขนมใหม่ให้หลิ่วฟูเหรินอีกทั้งสั่งให้คนในครัวเตรียมอาหารสองสามอย่างจากอำเภอหย่งอันทำให้หลิ่วฟูเหรินอบอุ่นใจยิ่งนัก
“วันนี้ท่านแม่มาหาข้า ไม่ทราบว่าที่บ้านมีเรื่องอะไรหรือไม่?” หลี่เยว่หานทำหน้าที่เป็นอย่างดีแล้วจึงแกล้งทำเป็นไม่ร
