ึงพูดออกมาแบบไม่รู้ตัว “กว่าจะได้พบกับหลานสาวแท้ๆ แต่กลับต้องให้หลานสาวมาจดจำเรื่องราวเช่นนี้ ผู้ใหญ่เยี่ยงพวกท่านจะมีหน้าเหลือหรือไม่”
“ไม่เป็นเช่นนั้นหรอก” อวี๋เจ๋อฟางปลอบใจนางเบา ๆ “เยว่หานเป็นเด็กดี ไม่ใช่เด็กน้อยไร้เดียงสา”
หลังจากนั้น หลี่เยว่หานก็หลับไป
แต่ก่อนที่นางจะหลับไป นางก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองกำลังสงสัยเรื่องใด
เหตุใดจู่ ๆ กั๋วกงจึงถูกฮ่องเต้เมื่อครั้งก่อนนั้นสงสัยว่าคิดจะทรยศ
