บทที่ 311 ไปเยี่ยมท่านตา
“วันนี้ไม่ต้องไปหอฟ่านเทียนแล้ว” เมิ่งฉีฮ่วนจัดการเศษผมให้หลี่เยว่หานพร้อมกล่าวว่า “ตอนนี้ เหล่ากั๋วกงเพิ่งยอมรับให้เจ้ากลับเข้าตระกูล เจ้าควรไปพบปะผู้อาวุโสบ่อย ๆ เพราะเหล่ากั๋วกงเป็นตาของเจ้า จะเห็นได้ว่าท่านรักเจ้ามาก”
เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เยว่หานก็เห็นด้วย จึงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “เช่นนั้น ท่านไปกับข้าที่จวนท่านตาเถอะ!”
“ดี” เมิ่งฉีฮ่วนตอบรับ จากนั้น หยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดปากให้หลี่เยว่หาน แล้วหันไปสั่งให้เฮ่อเจิ้งเทียนเตรียมรถ
แม้เฮ่อเจิ้งเทียนจะอายุยังน้อย แต่ก็ต้องมีความสามารถพอสมควร จึงจะสามารถอยู่ในฐานะคนสนิทของเมิ่งฉีฮ่วนได้ แม้จะอายุน้อย แต่เขาก็ทำงานได้อย่างหนักแน่นและเหมาะสม นอกจากจะสามารถเป็นคนสนิทของเมิ่งฉีฮ่วนแล้ว เขายังขับรถม้าได้ดีกว่าคนอื่นในจวนอีกด้วย
จวนแม่ทัพอยู่ห่างจากจวนกั๋วกงพอสมควร ระหว่างทางยังผ่านภัตตาคารปาเซียน หลี่เยว่หานให้เฮ่อเจิ้งเทียนจอดรถม้าไว้ใกล้ ๆ เปิดม่านรถออกแล้วมองดูสักพัก บังเอิญได้เห็นหลิ่วเทียนเสียงและฮูหยินผู้เป็นภรรยา ทั้งสองคนประคองท่านผู้เฒ่าหลิ่วซึ่งอายุมากแล้วขึ้นเกี้ยว ประจวบเหมาะกับตอนที่กำลังพูดคุยกับผู้ดูแลร้านอวี้ ฮูหยินซึ่งตอนที่หลี่เยว่หานมาขอถอนหมั้นกับหลิ่วเทียนเสียงได้พบเห็นนั้น ก็ร้องไห้สะอึกสะอึกวิ่งออกมาจากภัตตาคารปาเซียนแล้วคุกเข่ากอดขาของหลิ่วเทียนเสียงโดยไม่ยอมปล่อยมือ
เมิ่งฉีฮ่วนเห็นนางขมวด
