้สูงศักดิ์เช่นอาของข้าได้ ในอนาคต ข้าจะไม่มาที่จวนกั๋วกงบ่อยนัก อาของข้าคงไม่ทรงคิดว่าข้าเป็นผู้อ่อนปัญญา”
“ท่านรู้ก็ดีแล้ว ข้าจะช่วยบอกแก่อาของท่าน ท่านรีบไปเถิด!” หยวนหลิงเอ้อร์กอดอกอย่างพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง
หลี่เยว่หานไม่รีรอแม้แต่น้อย รีบหันหลังแล้วออกเดินไป
หยวนหลิงเอ้อร์เดิมทีตั้งใจจะพูดอะไรอีก แต่เมื่อเห็นหลี่เยว่หานตัดสินใจจากไปเช่นนี้ ก็รู้สึกสบายใจยิ่งนัก จึงเงยหน้าขึ้นมองร่างที่เดินจากไปของหลี่เยว่หานอย่างหยิ่งยโสราวกับผู้มีชัย
