บทที่ 309 งานเลี้ยงต้อนรับสิ้นสุดลง
หลี่เยว่หานรู้ดีว่าหลังจากกลับเข้าสู่ตระกูลแล้วจะได้รับความโปรดปรานจากจวนกั๋วกง แต่ไม่เคยคิดเลยว่าเหล่ากั๋วกงจะกล้าพูดจาไม่ดีกับบุตรชายของตัวเองเพื่อนางเช่นนี้ ณ ขณะนั้นก็อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้
ด้วยรอยยิ้มของนาง อวี๋เจ๋อฟางและลูก ๆ ทั้งสองก็หัวเราะตามไปด้วย ด้วยเสียงหัวเราะของคนรุ่นหลังเช่นนี้ ทำให้อวี๋เจ๋อฟางรู้สึกใกล้ชิดกับหลี่เยว่หานมากขึ้น ทันใดนั้นก็ไม่ได้แสดงสีหน้าไม่พอใจกับบิดาของตัวเอง แถมยังมีความสุข ยิ้มแย้มดีใจไปตามน้ำ
แขกที่มาร่วมงานเลี้ยงโดยรอบ เมื่อเห็นคนในตระกูลซิงกั๋วกงมีความสุขเช่นนี้ ก็ทำให้ความคิดที่มีต่อหลี่เยว่หานเริ่มเปลี่ยนไป
ข้างนอกมีข่าวลือว่า ตั้งแต่ที่บุตรสาวคนโตอวี๋ปิงซูหายตัวไป เหล่ากั๋วกงก็เริ่มโศกเศร้าลงทุกวัน ยิ่งหลายปีมานี้ก็ยิ่งเลอะเลือนลงไปอีก ถึงได้มอบตำแหน่งซิงกั๋วกงให้กับบุตรชายคนโตของตัวเองตั้งแต่เนิ่น ๆ
แต่ในตอนนี้ หลี่เยว่หานกลับปรากฏตัวขึ้น เหมือนกับการให้ยาลูกกลอนเพื่อเพิ่มกำลังใจกับท่านตา ทำให้สีหน้าของชายชราดูมีเลือดฝาดเป็นอย่างมาก
เลี้ยงฉลองการต้อนรับเสร็จสิ้นภายใต้ความกลมเกลียว หลี่เยว่หานในฐานะหลานสาวนอกสายเลือด ไม่สามารถบันทึกในตระกูลได้ แต่เรื่องเหล่านั้นทางตระกูลต่างมองข้าม จึงได้บันทึกชื่อหลี่เยว่หานในฐานะหลานสาวอย่างยากลำบาก
หลังจากงานเลี้ยงเสร็จสิ้น หลี่เยว่หานได้กล่าวลาแขกทั้งหลายและเหล่าผ
