บทที่ 300 ฟังข่าวลือ
ในห้องรับรองใหญ่ จี้หยางกำลังเล่าเรื่องที่เขารู้มาในช่วงนี้ให้หลี่เยว่หานฟังเรื่อย ๆ
เขาไม่แน่ใจว่าหลี่เยว่หานต้องการข้อมูลจำพวกใดบ้าง ดังนั้นจึงมีเรื่องราวมากมายทั้งที่จำเป็นและไม่จำเป็น แต่หลี่เยว่หานก็ยังตั้งใจฟังคำพูดของจี้หยางไปเรื่อย ๆ ส่วนผู้ดูแลร้านอวี้กลับเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเลื่อนลอย ไม่แน่ใจว่ากำลังฟังสิ่งใดอยู่กันแน่
“ในช่วงเหนึ่งเดือนที่ผ่านมาคุณชายหวังชวนอวี่ บุตรชายคนโตของจงชูลิ่ง กับคุณชายเหมาฉางบุตรชายคนโตของช่างชูลิ่งต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงตัวแม่นางเฉินเอิน ในเวลานั้นข้าได้ยินว่าคุณชายหวังชวนอวี่ดูหมิ่นคุณชายเหมาฉางด้วยถ้อยคำบางอย่าง เป็นต้นว่าเขาไม่รู้ว่ามารดาตนเองเป็นใคร”
“ครึ่งเดือนก่อน รองเจ้ากรมกลาโหมมาดื่มสุราที่นี่ และกล่าวกับแม่นางชิงซินที่เข้าปรนนิบัติว่า ขุนนางในราชสำนักทุกวันนี้ล้วนแต่เป็นพวกเก่งแต่ปาก แท้จริงแล้วไม่เอาถ่าน โดยเฉพาะแม่ทัพเมิ่งฉีฮ่วนเจ้ากรมกลาโหม เขายังหมิ่นฮ่องเต้ด้วยว่าพระองค์เป็นผู้อยู่เบื้องหลังการขึ้นสู่อำนาจของแม่ทัพเมิ่งโดยเอาผลงานของผู้อื่นทั้งหมดมายกเป็นความดีความชอบของแม่ทัพเมิ่งแต่เพียงผู้เดียว”
เรื่องราวลับหลังมากมายมากว่าครึ่งชั่วยาม ในที่สุดก็มีสองเรื่องนี้ที่น่าสนใจสำหรับหลี่เยว่หาน นางจึงขัดจังหวะจี้หยางทันที “หมายความอย่างไรที่ว่าเหมาฉางไม่ทราบว่ามารดาของตนเป็นใคร”
“โอ้ มีข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่
