บทที่ 290 ทดสอบความบริสุทธิ์
ทุกสายตาจดจ้องอย่างเงียบเชียบระหว่างที่หลี่เยว่หานลากตัวจี้ซินเยว่เข้ามา ทุกคนต่างคาดเดาว่าฮั่นหรงฟูเหรินที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้งนั้นคิดจะทำสิ่งใดกันแน่ บางคนเริ่มสังเกตได้กว่าเมิ่งฉีฮ่วนไม่ได้อยู่บนที่นั่งประจำตำแหน่งของตนเองจึงอดไม่ได้ที่จะพากันเอ่ยปากซุบซิบกับคนข้าง ๆ
จนกระทั่งหลี่เยว่หานโยนจี้ซินเยว่ลงไปที่พื้นด้วยความแค้น นางระบำทั้งหมดออกไปจากพื้นที่หน้าพระพักตร์แล้วจี้ซินเยว่จึงรีบคุกเข่าลงกราบทูล “ฝ่าบาท และเหนียงเหนียงโปรดตัดสินแทนหม่อมฉันด้วยเพคะ หม่อมฉันเพียงแค่พูดคุยกับใต้เท้าเมิ่งเพียงไม่กี่คำเท่านั้นแต่ฮั่นหรงฟูเหรินกลับตรงเข้ามาโดยไม่กล่าวอะไรก็ลงมือทุบตีหม่อมฉัน หม่อมฉันยังไม่ได้ทำสิ่งใดเลยจริง ๆ เพคะ…”
ระหว่างที่เอ่ยเช่นนั้นจี้ซินเยว่ก็แสดงท่าทางอ่อนแอน่าสงสารอย่างมาก ดวงตาของนางเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำอย่างรวดเร็ว และน้ำตาก็ค่อย ๆ ไหลรินออกมาทีละหยด
“อ้อ” หลี่เยว่หานยิ้ม “การกล่าวต่อสามีข้าว่าแม้จะแต่งงานกับใต้เท้าเฉินมาแล้วแต่ก็ยังรักษาความบริสุทธิ์เอาไว้อยู่ตลอดมาจะให้ข้ามองว่าเป็นเจตนาใดได้อีก เวลานี้ก็เป็นม่ายแล้ว จึงต้องการให้สามีข้าสร้างอนุสรณ์พรหมจรรย์ให้อย่างนั้นหรือ”
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ถูกเอ่ยออกมาทุกคนต่างตกตะลึง
“ฮั่นหรงฟูเหรินพูดเกินไปแล้ว ที่นี่เป็นที่ไหนกัน สามารถกล่าวเช่นนี้ต่อหน้าพระพักตร์ได้อย่างนั้นหรือ นี่เป็นการหมิ่นพ
