กพื้น
“ข้าคิดว่าเจ้าจะอยู่ตรงนั้นไปจนวันสิ้นโลกเสียแล้ว” หลี่เยว่หานพูดด้วยใบหน้าเรียบนิ่งเย็นชา และดูไม่ได้พอใจเมิ่งฉีฮ่วนเช่นกัน
“ข้ารีบตามเจ้ามาแล้ว แต่มีคนขวางไว้ก่อน ทำให้เข้ามาถึงช้าไปครู่หนึ่ง” เมิ่งฉีฮ่วนอธิบายอย่างรวดเร็ว
“ใต้เท้าเมิ่ง ฮูหยินของท่านเหิมเกริมมากเมื่อครู่นี้” มารดาของจี้ซินเยว่ขึ้นเสียงทันทีที่เห็นเมิ่งฉีฮ่วน “บอกมาตรามตรงเถิด ว่าลูกสาวข้าใช้วาจายั่วยวนใต้เท้าจริงหรือ เรื่องนี้มันไร้สาระสิ้นดี ตอนนี้บุตรสาวข้าอยู่ในฐานะอะไร เหตุใดจะต้องมายั่วยวนใต้เท้าด้วย”
หลังจากได้ยินเรื่องนี้ ทุกสายตาก็ต่างจ้องมองไปที่เมิ่งฉีฮ่วนอย่างแทบจะกลั้นหายใจ ตั้งใจฟังคำตอบของเมิ่งฉีฮ่วนเกี่ยวกับเรื่องราวทั้งหมด แม้แต่ฝ่าบาทและฮองเฮาก็ยังทรงนิ่งเงียบฟังคำตอบด้วยเช่นกัน
หลี่เยว่หานเป็นคนเดียวที่ไม่ได้มองไปทางเมิ่งฉีฮ่วน
ทว่าดวงตาของเมิ่งฉีฮ่วนกลับจ้องไปทางหลี่เยว่หานเพียงคนเดียวเท่านั้น
“เมื่อครู่นี้ ฮูหยินเฉินได้ใช้วาจาไม่สมควรต่อข้าจริง ๆ เรื่องราวมันเกี่ยวข้องกับสิ่งที่ยากจะเอ่ยออกมาได้”
