บทที่ 289 คนทรยศกลับมา
คังโหรวไม่รู้ว่าหลี่เยว่หานเห็นสิ่งใดแต่นางก็ไม่ได้เอ่ยถาม เพียงแค่เดินตาหลี่เยว่หานไปหลบอยู่หลังเสา เลียนแบบท่าทางของผู้เป็นนายแล้วกลั้นลมหายใจ
“เราแยกจากกันมานานหลายปี ไม่คิดว่าจะได้พบกันอีก เหวินจั๋ว ข้าแค่อยากถามความจริง เจ้าไม่มีข้าอยู่ในใจเลยอย่างนั้นหรือ” เสียงของจี้ซินเยว่ดังขึ้น คังโหรวตกใจมาก ผู้หญิงคนนั้นเรียกท่านแม่ทัพด้วยชื่ออย่างสนิทสนม ช่างไร้ยางอายเสียจริง
เมื่อคังโหรวเห็นสีหน้าของหลี่เยว่หานนิ่งสนิท หัวใจของนางก็พลันจมลึกลงก้นเหว เนื่องจากฮูหยินไม่ได้พูดอะไรออกมา นางจึงควรนิ่งเงียบไว้ก่อน แต่หากฮูหยินต้องการให้นางทำสิ่งใดให้หลังจากนี้รับรองว่าจะต้องจัดการสตรีที่ชื่อจี้ซินเยว่ผู้นั่นด้วยตนเองก่อนใคร
แม้ว่าคังโหรวจะไม่ได้อยู่กับหลี่เยว่หานมานานมากนัก แต่ก็เคยได้ยินมาว่าฮูหยินเป็นคนแข็งแกร่งเพียงใด เมื่ออยู่ในชนบทนางก็เป็นถึงคนสำคัญที่ชาวบ้านต่างยอมรับนับถือ
“สิ่งที่ฮูหยินเฉินพูดทำให้ข้าสับสน” ก่อนที่ความสนใจของคังโหรวจะกลับมา เสียงของเมิ่งฉีฮ่วนก็ดังขึ้นเสียก่อน “อีกอย่าง เมื่อใต้เท้าเฉินยังมีชีวิตอยู่ ข้าก็ไม่ได้ติดต่อกับเขาเลย เวลานี้ใต้เท้าเฉินก็ไม่อยู่แล้ว การที่ฮูหยินเฉินมาเรียกข้าอย่าสนิทสนมด้วยชื่อเช่นนี้จะไม่เหมาะสม เป็นการผิดมารยาทอย่างยิ่ง”
หลังจากฟังคำพูดของเมิ่งฉีฮ่วนแล้ว จี้ซินเยว่ก็รู้สึกเสียใจอย่างมาก “ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการตำหนิข้
