สิ เตรียมไว้ให้เจ้าเรียบร้อยแล้ว นั่งอยู่ข้างนอกรถม้า” เมิ่งฉีฮ่วนกล่าว ก่อนจะชี้ไปยังข้างนอกรถม้า “นางชื่อคังโหรว เมื่อเช้านี้ข้าเห็นนางต้อนรับเจ้าได้ดีมาก จึงให้นางตามติดไปด้วย”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลี่เยว่หานก็พยักหน้า “ได้สิ ในเมื่อเจ้าเตรียมทุกอย่างเอาไว้ให้ข้าแล้ว เช่นนั้นข้าก็จะยอมรับเอาไว้”
“ที่ตำหนักไม่เหมือนกับแต่ก่อน มีวิธีการเล่ห์เหลี่ยมมากมาย เจ้าควรจะระวังตัวเอาไว้เสียบ้าง” เมิ่งฉีฮ่วนกล่าว ก่อนจะสัมผัสใบหน้าของหลี่เยว่หาน “หากไม่ใช่ว่าวันนี้ต้องเข้าวัง ข้าก็คงไม่ปล่อยให้เจ้าต้องเดินทางด้วยรถม้าแต่เพียงผู้เดียวแน่”
“ข้าไม่ใช่ดอกไม้ที่เจ้าจะต้องเก็บเอาไว้ในเรือนกระจกนะ ข้าเองก็ได้รับหนังสือเสนอชื่อเช่นกัน เช่นนั้นข้าก็ยังพอมีความคิดอยู่บ้าง” หลี่เยว่หานเอ่ยบอกเมิ่งฉีฮ่วนขณะกำลังทานซาลาเปานึ่งไปด้วย
ในไม่ช้ารถม้าก็เข้ามาในพระราชวัง
เดิมทีหลี่เยว่หานคิดว่ารถม้าจะหยุดนิ่งเมื่อเข้ามาในพระราชวังแล้ว ไม่ได้คาดคิดว่าจะจอดอยู่ตรงหน้าประตูราชวังเพียงครู่เดียว แล้ววิ่งผ่านกำแพงเข้าไปในพระราชวังอย่างเปิดเผยตามถนนในพระราชวังขนาดใหญ่
“ข้าก็คิดว่ารถม้าวิ่งในพระราชวังไม่ได้เสียอีก” หลี่เยว่หานพึมพำ
“ตามปกติแล้วรถม้าของคนอื่นวิ่งเข้าพระราชวังไม่ได้” เมิ่งฉีฮ่วนกุมมือของหลี่เยว่หานเอาไว้ในมือของตน ก่อนจะลูบไล้อย่างแผ่วเบา
เมื่อได้ยินคำพูดของเมิ่งฉีฮ่วน หลี่เยว่หานก็ยื่นหน้าออกไปมองข้างน
