อกรถม้า เหลือเชื่อ รถม้าหลากหลายคันจอดอยู่นอกประตูราชวัง หญิงสาวชนชั้นสูงจำนวนมากกำลังเดินไปตามท้องถนนพระราชวังพร้อมกับบ่าวรับใช้ของพวกเขา
“เจ้ามีอภิสิทธิ์ใดกัน?” หลี่เยว่หานหันมองเมิ่งฉีฮ่วนด้วยความสงสัย
“ไม่มีอภิสิทธิ์ใด” เมิ่งฉีฮ่วนตอบกลับเพียงสี่คำ
หลี่เยว่หานกลับรู้สึกว่าเมิ่งฉีฮ่วนไม่ได้เอ่ยความจริง แต่ก็ไม่ได้อยากลงรายละเอียดนัก
ในเมื่อเขาไม่อยากพูด เช่นนั้นไปถึงนางก็ได้ทราบเอง
รถม้าวิ่งเร็วมาก ก่อนจะมาถึงพระราชวังฉงเจิ้งในไม่ช้า
หลี่เยว่หานตามเมิ่งฉีฮ่วนออกมาจากรถม้า แล้วเดินเข้าสู่ห้องโถงแสนงดงาม ขณะที่กำลังจะทำความเคารพ ก็โดนเมิ่งฉีฮ่วนขัดเอาไว้เสียก่อน
“อะไรกัน?” หลี่เยว่หานรู้สึกสับสนนิดหน่อย พบฝ่าบาทแล้วไม่ต้องคุกเข่าหรอกหรือ?
“เจ้ามองดูก่อนว่าผู้ใดนั่งอยู่” เมิ่งฉีฮ่วนกระซิบบอก
หลี่เยว่หานจึงเงยหน้าขึ้นแล้วมองไป
ถึงแม้ว่าจะเป็นครั้งแรกที่ได้พบฝ่าบาท แต่หลี่เยว่หานก็ไม่ได้แปลกใจมากเท่าไหร่นัก เธอกลับแปลกใจตรงที่มู่ชวน หลิงซี แม้กระทั่งต้าไป๋ยืนอยู่พร้อมหน้ากัน จึงอดเบิกตากว้างเสียไม่ได้ “ทำไมทุกคนถึงมาอยู่ที่นี่…”
ขณะที่หลี่เยว่หานยื่นใบรับรองชื่อไป ก็ได้พาสองพี่น้องรวมถึงต้าไป๋เข้ามาอยู่ในมิติของลัญจกรหยก หลังจากลัญจกรหยกกับพลี่เยว่หานเข้าใกล้กันมากขึ้น นางก็ได้เปิดน้ำพุแห่งจิตวิญญาณซึ่งเป็นสถานที่ปลอดภัยขึ้นมา
หลังจากเห็นสองพี่น้องและต้าไป๋ยืนอยู่ข้างฝ่าบาทแล้ว หลี่เ
