บทที่ 279 สิ่งที่จอมโจรลึกลับกระทำ
“ทำ… เช่นนี้ได้อย่างไร… ” เมิ่งฉีฮ่วนถามอย่างตะกุกตะกัก “แม้ว่าลัญจกรหยกจะลึกลับยิ่ง แต่ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าลัญจกรหยกมีประสิทธิผลเช่นนี้ หากเป็นจริงอย่างที่เจ้าพูด ลัญจกรหยกก็สามารถสร้างกองทหารนับพันหมื่นที่พุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่กลัวความตายได้น่ะสิ?”
หลี่เยว่หานสั่นศีรษะระรัว “ไม่ได้ การใช้ลัญจกรหยกสร้างหุ่นจำลองเหมือนคนจริง ๆ ขึ้นมานั้นต้องใช้พลังจิตวิญญาณของข้าไปมาก ด้วยความเชื่อมโยงระหว่างข้าและลัญจกรหยกในเวลานี้ การสร้างหลิงซีให้สดใสมีชีวิตเช่นนี้ก็ยากยิ่งนักแล้ว หากต้องการสร้างกองทัพนับหมื่นพัน เห็นทีว่าลัญจกรหยกต้องมีพลังจิตรับรู้ของตัวเอง”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เมิ่งฉีฮ่วนรู้สึกหนาวสั่นไปถึงกระดูก เมื่อก้มมองหลี่เยว่หาน และเห็นว่านางหน้าซีดขาว ก็อดรู้สึกเสียใจกับความบุ่มบ่ามและไม่เชื่อของตัวเองขึ้นมาไม่ได้ “ข้าขอโทษ ข้า…”
“ข้ารู้ว่าท่านเป็นห่วงสองพี่น้อง ไม่ได้ตั้งใจจะตำหนิข้า” หลี่เยว่หานระบายยิ้ม “ตอนนี้ท่านวางใจได้แล้วกระมัง”
“…” เมื่อเห็นสายตาที่มองมาของหลี่เยว่หาน เมิ่งฉีฮ่วนก็รู้สึกละอายใจเป็นอย่างยิ่ง
เห็นได้ชัดว่าเขาวางแผนมาอย่างดี โดยเริ่มจากการกระจายข่าวว่าตั๋วอีเอ่อร์คือหลี่เยว่หาน ฮูหยินแม่ทัพ จากนั้นจึงพานางเข้าจวนแม่ทัพ แม้ว่าองค์ชายสามจะไต่ถาม เขาก็ยังสามารถแก้ต่างได้ว่าเป็นเพราะหลี่เยว่หาขุ่นเคืองเขาจึงสร้างเรื่องขึ้นมา การ
