บทที่ 274 จี้ซินเยว่
น่าเสียดายที่หลี่เยว่หานต้องการใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอยู่เบื้องหลัง แต่กลับมีคนที่ไม่ยอมปล่อยให้นางได้ใช้ชีวิตอย่างสงบเสียอย่างนั้น
ในช่วงบ่ายของวันที่หลี่เยว่หานย้ายเข้ามาในจวนหลังใหม่ มีคนผู้หนึ่งอ้างตัวว่าเป็นเถ้าแก่เฉาจะบุกรุกเข้ามาในจวน โดยบอกว่าไม่ว่าอย่างไร เขาต้องการพบกับตั๋วอีเอ่อร์ วาจาที่ออกจากปากของเขานั้นเต็มไปด้วยคำเกี้ยวพาอันสกปรก คนเฝ้าประตูโกรธเสียจนหัวฟัดหัวเหวี่ยงแต่ก็ไม่กล้าโยนคนผู้นี้ออกไป
ด้วยในท้ายที่สุด พวกเขาเพิ่งมาอยู่ที่เมืองนี้ รากฐานยังไม่มั่นคง ทั้งยังกลัวว่าจะไปล่วงเกินอีกฝ่ายเข้า
หลี่เยว่หานไม่ได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดหลังจากได้ยินสิ่งที่ลูกน้องมารายงาน หญิงสาวปล่อยให้หลิงซีอยู่คนเดียวที่สวนหลังบ้าน ส่วนตัวนางนั้นให้คนไปพาเถ้าแก่เฉามายังห้องรับแขก
“ตั๋วอีเอ่อร์ สาวน้อยคนสวย ไม่เจอกันนานเลยนะ” เถ้าแก่เฉาเห็นหลี่เยว่หานซึ่งนั่งอยู่ในเก้าอี้หลักกลางห้องนั่งเล่นจากไกล ๆ หญิงสาวสวมใส่ชุดสีน้ำเงิน พร้อมด้วยผ้าคลุมหน้า ท่าทางสวยหยาดเยิ้ม ทำเอาสามจิตเจ็ดวิญญาณของเขาแตกซ่าน พุ่งกระโจนเข้ามาด้วยรอยยิ้มลามก “คิดถึงเจ้าจะตายอยู่แล้ว มาให้ข้าจูบสักที!”
หลี่เยว่หานรีบเบี่ยงหลบอย่างรวดเร็ว เถ้าแก่เฉาซึ่งกระโจนเข้าใส่พื้นย่อมไม่ต้องพูดถึง เลือดกลบเสียเต็มปาก
“เถ้าแก่เฉา ข้ามิอาจอยู่กับท่านได้แล้วในตอนนี้ ในท้องของข้ามีเลือดเนื้อเชื่อไขของชนชั้นสูงผู้หนึ่
