งแล้ว” หลี่เยว่หานบีบเสียงเลียนแบบเสียงของตั๋วอีเอ่อร์ แล้วเอ่ยต่อ “เดิมทีข้าไม่ได้ตั้งใจว่าจะไม่พบแขก ทว่าการที่เถ้าแก่เฉามาเอะอะโวยวายอยู่ที่ประตูเรือนของเขานั้นน่าเกลียดเกินไปจริง ๆ”
เถ้าแก่เฉากระอักเลือด เดิมทีเขาโกรธเคืองจึงคิดจะต่อว่าหลี่เยว่หานสักสองประโยค หากไม่สามารถหาเศษหาเลยได้สักหน่อยจริง ๆ เขาก็สามารถเปิดเผยเรื่องคืนนั้นที่เสพสมกันออกมาเสียหน่อย แต่เมื่อหลี่เยว่หานบอกว่าในท้องของนางมีเลือดเนื้อเชื้อไขของชนชั้นสูงอยู่ จึงทำให้เถ้าแก้เฉาฉุนเฉียวขึ้นมาโดยพลัน
“เจ้ามันก็หญิงชั้นต่ำคนหนึ่ง เลือดเนื้อเชื้อไขของขุนนางแบบใดที่จะมาอยู่ในท้องของเจ้ากัน! แม้จะมี ขุนนางคนนั้นจะยอมปล่อยให้ผู้หญิงเลวทรามอย่างเจ้าให้กำเนิดลูกของเขางั้นหรือ!” เถ้าแก่เฉามองหลี่เยว่หานด้วยสีหน้าถากถาง “ผู้ชายที่เจ้าเคยร่วมหลับนอนด้วยนั้นนับไม่ถ้วนเสียด้วยซ้ำไปกระมัง?”
หลี่เยว่หานรู้สึกโมโหจริง ๆ กับตัวตนที่เวินเทียนเหล่ยเตรียมไว้ให้นาง แต่นางก็จำต้องกัดฟันแสดงบทบาทนี้ต่อไป
แม้ตัวตนของตั๋วอีเอ่อร์ในฐานะสาวสังคมจะทำสร้างปัญหาให้หลี่เยว่หานไม่น้อย แต่ก็ต้องยอมรับว่าหากตั๋วอีเอ่อร์ไม่ใช่สาวสังคม หลี่เยว่หานก็คงต้องประสบปัญหาอีกมากในการลงหลักปักฐานในเมืองหลวง ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อสาวสังคมนางหนึ่งซึ่งตั้งครรภ์ลูกของตระกูลขุนนางชั้นสูง ต้องการเข้ามาพำนักอยู่ในส่วนที่เจริญที่สุดใยแคว้นตงฮั่น ทุกอย่างย่อมราบรื่นแ
