บทที่ 270 การประชุมลับของแม่ทัพ
“ใครอยู่ข้างนอกนั่น?” หลี่เยว่หานบีบเสียงเอ่ยถาม
“ข้าเอง” น้ำเสียงอันคุ้นเคยดังขึ้น ทำเอาหลี่เยว่หานก็ชะงักงัน
เป็นหลิงซีที่ตอบสนองอย่างรวดเร็ว พร้อมเอ่ยว่า “เป็นท่าอา ท่านอาสะใภ้ คนที่อยู่ข้างนอกคือท่านอา!”
หลี่เยว่หานไม่ได้พูดอะไร เพียงลุกขึ้นไปเปิดประตู และเมิ่งฉีฮ่วนที่ไม่ได้พบหน้ากันมานานกว่าสองเดือนก็ยืนอยู่หน้าประตูนั้น ทั้งนัยน์ตาและมุมปากล้วนเปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้ม
โดยไม่รอให้หลี่เยว่หานได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใด เมิ่งฉีฮ่วนก็เชิญตัวเองเข้ามาในห้อง ก่อนจะปิดประตูลง จากนั้นก็พุ่งเข้ากอดหลี่เยว่หานเสียจมอก “หลังจากที่เวินเทียนเหล่ยกลับมายังเมืองหลวง เขาได้ให้คนมาส่งข่าวบอกข้าว่าเจ้าตั้งครรภ์และจะมาถึงเมืองหลวงในอีกไม่กี่วันข้างหน้า โดยจะพักอยู่ที่โรงเตี๊ยมเยวี่ยไหล ทันทีที่ข้าไปยินทหารยามเฝ้าประตูเมืองบอกกล่าวว่ามีขบวนค้าขายต่างแดนที่นำโดยผู้หญิงเข้ามาในเมือง ข้าก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นเจ้า”
เมื่อได้ยินถ้อยคำของเขา จู่ ๆ หลี่เยว่หานพลันแสบจมูกขึ้นมาเพราะจะร้องไห้ “ท่านรู้ไหม เพราะท่าน เพราะท่าน… องุ่นที่ข้าประคบประหงมดูแลมาอย่างยากลำบากจนออกผลงดงาม ไหนจะแตงโมพันธุ์เหม่ยเหรินที่เพิ่งปลูกกลับต้องถูกทิ้งร้างอีกครั้ง! คราแรกก็พริกชี้ฟ้าที่หมู่บ้านไป๋อวิ๋น ไหนจะต้นพืชรกรุงรังในสวนหลังบ้านที่ข้าปลูกขึ้นมาได้ด้วยความยากลำบาก ซ้ำยังมีองุ่นอีกหนึ่งแปลงที่หมู่บ้านไ
