ตูบ้านเช่นกัน ผู้ที่มานั้นคือจ้าวโหย่วเฉียน โดยบอกว่าแม่ของเขามาที่นี่เพื่อนำของมีค่ามาให้เยียนจื่อเซียงตั้งแต่ตอนเที่ยง แต่จนถึงเวลานี้แล้วยังไม่กลับบ้าน
“ข้าไม่ได้รับของมีค่าใดจากแม่ของเจ้าเลย” เหยียนจื่อเซียงปั้นหน้าเย็นชา “อีกทั้งตระกูลจ้าวของพวกเจ้ามีของมีค่าอะไรมาให้ข้าได้กัน มีของมีค่าใดอีกหรือที่ตระกูลเหยียนของข้าไม่สามารถหามาได้!”
จ้าวโหย่วฝูแม้จะหน้าแตก ทว่าเขาไม่ได้กลับไป เพียงนั่งยองลง ด้วยตั้งใจว่าจะรอดูบทสรุปของเรื่องสนุกนี้