บทที่ 262 วิเคราะห์สถานการณ์แล้ว ไปไม่ได้
“ปิดประตู!” หลี่เยว่หานเอ่ยด้วยใบหน้าเย็นชา
เวินเทียนเหล่ยซึ่งเดินเข้ามาข้างในได้สองสามก้าว เมื่อได้ยินคำสามพยางค์นี้ของหลี่เยว่หานจึงหันตัวกลับไปเพื่อปิดประตู
หลังจากปิดประตูเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มจึงตรงเข้ามาหาหลี่เยว่หาน แล้วกล่าวว่า “รายละเอียดต่าง ๆ ตวนอู่และจงชิวคงบอกเล่าให้เจ้าฟังแล้วใช่ไหม? ทางฝั่งข้าแม้จะฉุกละหุก แต่ก็เตรียมพร้อมแล้ว สามารถออกเดินทางได้ทุกเมื่อ”
“ข้าไม่ไป” หลี่เยว่หานสั่นศีรษะ “ข้าเป็นสตรีและมาจากทางใต้เพื่อหลบหนีภัยสงคราม ซ้ำยังมีเจ้าซึ่งเป็นนายท่านใหญ่ พ่อค้าผู้มีสายสัมพันธ์กับราชสำนักเป็นพยาน ส่วนลูกชายของข้าก็ไปพบเจอในตอนที่ร่อนเร่พเนจร อีกทั้งตวนอู่เองก็บอกแล้วว่าตัวตนของข้าในยามนี้สามารถต้านทานต่อการตรวจสอบได้ ด้วยเหตุนี้ ข้ารู้สึกว่าหากจากไปตอนนี้ ก็เท่ากับเป็นการบอกชายผู้นั้นอย่างไม่ต้องสงสัยว่าลูกสาวและลูกชายที่ข้าอุ้มชูอยู่คือสายเลือดของอดีตองค์รัชทายาท”
เวินเทียนเหล่ยตกตะลึงกับถ้อยคำของหลี่เยว่หานไม่น้อย “แต่เมื่อเจ้าไปถึงเมืองหลวง พี่เมิ่งจะจัดเตรียมตำแหน่งไว้ให้พวกเจ้าอย่างเหมาะสม เจ้าก็จะหลุดพ้นจากความยุ่งยากเรื่องการตรวจสอบนี่!”
“ปัญหานี้ไม่อาจหลุดพ้นได้” หลี่เยว่หานกล่าวด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยว “มีเพียงปล่อยให้พวกเขาตรวจสอบครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งในที่แจ้งและที่มืด มีเพียงทำเช่นนี้จึงจะสามารถปกปิดตัวตนท
