ยน
และในเวลานี้ ฮูหยินของเถ้าแก่ร้านผ้าตระกูลเหยียนปฏิบัติกับหลี่เยว่หานอย่างเกรงอกเกรงใจ ซ้ำยังโค้งคำนับนาง นี่ทำให้ทุกคนรู้สึกทนไม่ไหวเป็นอย่างยิ่ง
เหตุใดจึงทำให้คนอื่นมองว่าตัวเองสูงส่งนักทั้งที่ก็ล้วนเป็นชาวไร่ชาวนากันทั้งสิ้น?
คนที่หัวไวต่างกำลังคิดว่าจะประจบสอพลอหลี่เยว่หานอย่างไร เพื่อที่รูปแบบงานปักของตนจะได้ถูกขายให้ร้านผ้าตระกูลเหยียนบ้าง สามารถแลกเปลี่ยนเป็นเงินได้เพียงเล็กน้อยก็ยังดี
“ไม่ว่าอย่างไร การที่คุณหนูใหญ่ของเราได้รับการดูแลอย่างดีจากท่าน ข้าในฐานะคนรับใช้ก็ควรแสดงความเคารพต่อท่านให้มากขึ้นอีกหลายส่วน” เมื่อเอ่ยจบ ฮูหยินจางในคราวนี้ได้พาอนุโจวและอนุอู๋มาคำนับหลี่เยว่หาน นี่ยิ่งสร้างความตื่นตกใจให้กับทุกคน!
“ข้าไม่อาจรับเกียรติที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้จากฮูหยินจางได้เจ้าค่ะ” หลี่เยว่หานจะไม่รู้ซึ้งถึงความคิดของทุกคนได้อย่างไร หญิงสาวรีบเบี่ยงตัวหลบการโค้งคำนับครั้งนี้ทันที “แม้ว่าข้าจะแต่งงานแล้ว แต่อายุของข้าก็รุ่นราวคราวเดียวกับจื่อเซียง จื่อเซียงอยู่ที่นี่ก็เหมือนกับน้องสาวของข้า อย่าได้โค้งคำนับข้าอีกเลย หากท่านยังคำนับอีกก็ให้จื่อเซียงกลับบ้านไปกับพวกท่านเสีย”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เยียนจื่อเซียงก็ไม่พอใจทันที “ไม่มีทาง! ข้าเพิ่งมาวันนี้ ท่านก็จะไล่ข้าไปเสียแล้ว พี่สาวหาน ข้าจะไม่ปล่อยให้ท่านไล่คนออกไปเช่นนี้!” นางเอ่ยพลางมองไปยังฮูหยินจาง “หากพวกท่านไม่มีอะไรแล้วก็
