บทที่ 246 มีการตีรันฟันแทงอยู่ด้านนอก!
นางเฉายืนนิ่งอยู่ที่เดิม ขณะมองกลุ่มคนจับมือกันเดินเข้าไปในลานบ้านตระกูลโจว โดยไม่สนใจที่จะมองย้อนกลับมาหานางด้วยซ้ำ นางโพล่งคำด้วยความเดือดดาล “นังสารเลวร้อยดาบฆ่าไม่ตาย ไม่เพียงล่อลวงผู้ชายเท่านั้น แต่ยังลวงหลอกสตรีด้วย!”
“นี่ ป้าเฉา เจ้าพ่นคำสาปแช่งผู้ใด หมู่บ้านของเราสงบสุขเสมอมา แล้วใครหน้าไหนที่สามารถล่อลวงผู้ชายและลวงหลอกสตรี?” ป้าเสิ่นบังเอิญเดินผ่านมาและได้ยินคำก่นด่าสาปแช่งของนางเฉาเต็มสองหู
ป้าเสิ่นเกลียดชังตระกูลจ้าวมาโดยตลอด มันไม่มีเหตุผลอื่นใด นอกจากการที่หลานชายคนเดียวของนางตกหลุมรักจ้าวซินเอ๋อร์ ตระกูลเสิ่นต้องใช้เงินจำนวนมหาศาลเพื่อว่าจ้างแม่สื่อที่ดีที่สุดในอำเภอมาสู่ขอ มันไม่เพียงไม่บรรลุผลตามที่หวัง แต่ยังถูกจ้าวซินเอ๋อร์ก่นด่ากลับมาอีกด้วย
ว่ากันว่าในเวลานั้นจ้าวซินเอ๋อร์ดุด่าหลานชายของป้าเสิ่นว่าไร้ประโยชน์ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ยามใดที่ป้าเสิ่นเห็นคนจากตระกูลจ้าวประสบกับปัญหา นางพลันมีความสุขอยู่ในใจ
ตัวอย่างเช่นคราวนี้ที่ตระกูลจ้าวตกอยู่ในที่นั่งลำบาก นางรู้สึกยินดียิ่งกว่าใครหน้าไหน
“เจ้าจะสนใจว่าข้าก่นด่าใครไปทำไม! แก่เฒ่าขนาดนี้ก็ยังแอบฟังชาวบ้านอยู่ข้างกำแพง!” แน่นอนว่านางเฉาไม่ได้อยากญาติดีกับป้าเสิ่นนัก นางในวัยสามสิบปี กลับถูกหญิงชราวัยสี่สิบย่างเข้าห้าสิบปีเรียกว่า ‘ป้า’ แล้วนางจะสบายใจกับเรื่องนั้นได้อย่างไร!
“
