นท่าทีที่ไม่ถูกไม่ควรก็รีบหันหน้าวิ่งหนีโดยพลัน แต่ไม่คาดคิดว่าหลี่เยว่หานกลับเร็วกว่าเขา ทันใดนั้นเอง หญิงสาวก็พุ่งทะยานมาถีบเข้าที่กลางหลังของจ้าวโหย่วเฉียนเข้าเต็มเปาทำให้จ้าวโหย่วเฉียนล้มหน้าคะมำ ก่อนที่เขาจะทันได้เงยหน้าขึ้นมา หลี่เยว่หานก็เหวี่ยงจอบลงตรงหน้าเขา
“ขอโทษข้า!” ท่าทางของหลี่เยว่หานนั้นดุดัน
“ใช่… ขอโทษ…” จ้าวโหย่วเฉียนรู้สึกกลัวหลี่เยว่หานอย่างยิ่ง
เมื่อสิบวันก่อนนางได้รับบาดเจ็บสาหัสจนน่าอนาถ แล้วทำไมผ่านไปเพียงไม่กี่วันนางก็กลับมาดุเยี่ยงเสืออีกแล้ว?
“ขอโทษเรื่องอะไร!” หลี่เยว่หานถามอีกครั้ง
“ข้า… ไม่ควรทึกทักไปว่าเจ้ากับท่านกวนเล่นชู้กัน …” จ้าวโหย่วเฉียนตอบอย่างระมัดระวัง
“นอกจากเรื่องนี้ล่ะ!” หลี่เยว่หานเอ่ยถามอีก
“ข้า… ข้า…” จ้าวโหย่วเฉียนอยากจะร้องไห้ “ข้าไม่ควรวิ่งโร่ไปที่หน้าประตูบ้านของเจ้าทุกวันเพื่อพูดเรื่องเหลวไหล ข้ามีเจตนาที่ไม่ดีต้องการจะใส่ร้ายป้ายสีทำลายชื่อเสียงของเจ้า ท่านแม่ของข้าต้องเผชิญกับการปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม น้องสาวของข้าก็เช่นกัน ด้วยเหตุนี้ข้าจึงอยากให้เจ้าได้ลิ้มรสความรู้สึกเช่นนั้นบ้างสักนิด ข้าไม่กล้าทำอีกแล้ว แม่นาง ข้ายอมรับผิดแล้ว!”
เดิมทีบริเวณโดยรอบก็มีคนอยู่ไม่น้อย ประกอบกับการที่หลี่เยว่หานพุ่งทะยานถีบจ้าวโหย่วเฉียนจนร่วงลงไปที่พื้นนั้นเขย่าขวัญผู้คนอย่างมาก ส่งผลให้หลาย ๆ คนพากันออกมาดูกันอย่างสนุกสนาน
ครั้นบังเอิญได้ย
