้นเรื่อย ๆ “หุบปาก!”
สะใภ้โจวที่เฝ้าดูความตื่นเต้นอยู่ด้านนอกเดินนำกลุ่มคนเข้ามาในลานบ้านขนาดเล็กของหลี่เยว่หานจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว สะใภ้โจวเดินเข้ามาปกป้องหลี่เยว่หานทางด้านหน้า แล้วประชันหน้ากับจ้าวซินเอ๋อร์อย่างดุเดือด “นังสารเลวไร้ยางอาย เห็นนายท่านเวินเทียวเข้าออกหมู่บ้านจางหนิงเข้าหน่อยก็ทำหน้าระรื่นยิ้มหวาน บิดก้นส่ายสะโพกดันนมเข้าไปทักทาย น่าเวทนาที่เขาเมินเฉยเจ้าทุกครั้งไป ทำไม เพราะงั้นถึงได้มาโยนความโกรธใส่น้องหานเยว่ของข้าหรือ?!”
“สามีข้าไปเชิญหัวหน้าหมู่บ้านมาแล้ว พวกข้าทุกคนเป็นพยานให้ได้ว่าจ้าวซินเอ๋อร์พูดอันใดออกมาบ้าง กฎหมายแคว้นตงฮั่นนั้นเข้มงวด ห้ามกลั่นแกล้งหญิงม่ายลูกติด ไม่เช่นนั้นจำต้องโดนเฆี่ยน จ้าวซินเอ๋อร์รอก่อนเถอะ!”
สะใภ้โจวกล่าวทุกอย่างภายในเฮือกเดียว และช่วยประคองหลี่เยว่หานให้ลุกขึ้นมานั่งบนเก้าอี้ รีบเข้าไปเทน้ำในห้องครัวใส่ชามและป้อนน้ำให้นางดื่ม
นางรู้สึกโล่งใจขึ้นทันทีเมื่อเห็นว่าสีหน้าของหลี่เยว่หานดูดีขึ้นอีกครั้ง
ขณะเดียวกัน หัวหน้าหมู่บ้านก็ได้มาถึง
ในช่วงเวลาเกิดเหตุที่นางเฉาทุบตีหลี่เยว่หาน ผมของหัวหน้าหมู่บ้านเริ่มกลายเป็นสีเทา
นายท่านเวินจะไม่ขุ่นเคืองเลยหากหลี่เยว่หานได้รับความเป็นธรรม เดิมทีเขาคิดว่าหลังจากหลี่เยว่หานฟื้นขึ้นมาแล้ว ตระกูลจ้าวจะมาส่งยาบำรุงร่างกายตรงตามเวลา แต่ใครจะคิดว่าจ้าวต้าเป่าจะแอบส่งเนื้อห้าจินมาให้เขาและบอก