ให้เขาไม่ต้องมาดูแลเรื่องนี้อีก
เขารู้ดีว่าไม่สามารถทำให้นายท่านเวินขุ่นเคืองได้
แต่ในทางกลับกันเขาเป็นหัวหน้าหมู่บ้านจางหนิง หากมีข่าวลือเกี่ยวกับการรังแกหญิงม่ายในหมู่บ้านจางหนิงหลุดออกไปจะต้องไม่เกิดประโยชน์กับหมู่บ้านจางหนิงเป็นแน่ เดิมทีเขาปรับเปลี่ยนประเด็นสำคัญให้กลายเป็นเรื่องเล็กน้อยไม่สำคัญอะไร และตกลงให้จ้าวต้าเป่ามาเจรจาสร้างสันติกับหลี่เยว่หานเอง
แต่นึกไม่ถึงว่าจ้าวซินเอ๋อร์ผู้ไร้ความคิดจะทำเรื่องนี้ให้ยุ่งเหยิงกว่าเดิม!
คราวเมื่อโจวต้าหู่เข้ามาเรียกหาเขาด้วยความขุ่นเคือง หัวหน้าหมู่บ้านก็รู้สึกว่าตนอาจจะต้องลาออกจากตำแหน่งนี้ด้วยเช่นกัน!
“หัวหน้าหมู่บ้านมาแล้ว! หัวหน้าหมู่บ้านมาแล้ว!” หัวหน้าหมู่บ้านอวี๋เดินตามโจวต้าหู่เข้ามาในลานบ้านของหลี่เยว่หาน จ้าวซินเอ๋อร์ยังคงตะโกนด่าทอเสียงดังลั่น จ้าวต้าเป่าตบหน้านางอยู่หลายครั้งแต่นางกลับไม่ยอมหยุด
บัดนี้นางเห็นว่าหัวหน้าหมู่บ้านเดินเข้ามา และยังคงมีความเคารพต่อหัวหน้าหมู่บ้านอยู่บ้าง จ้าวซินเอ๋อร์จึงสงบปากสงบคำลง แต่แน่นอนว่านางแอบชำเลืองมองหัวหน้าหมู่บ้านเพราะจำได้ว่าผู้เป็นพ่อนำเนื้อจำนวนห้าจินไปมอบให้แก่หัวหน้าหมู่บ้าน
ในความคิดเห็นของนาง ถึงแม้ว่าวันนี้นางสร้างเรื่องวุ่นวายมากมาย แต่ครอบครัวของนางฉวยผลประโยชน์มาได้แล้ว เพราะฉะนั้นหัวหน้าหมู่บ้านอวี๋จะต้องเข้าข้างนาง!
“ต้าหู่เล่าเรื่องทั้งหมดให้ข้าฟังมาระหว่างทางแล้ว” หั