เขาย่อมเข้าใจ จึงรีบตอบสนองทันที “หากสภาวะเอื้ออำนวย เป็นเรื่องปกติที่จะใช้ยาอันล้ำค่าในการปรับสภาพร่างกาย อีกทั้งนางยังได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะและหูด้วย อาการก็สาหัสเช่นกัน หากบำรุงด้วยอาหารอย่างรังนก แล้วเสริมด้วยเขากวางอ่อนเป็นยา ก็สามารถกระตุ้นการไหลเวียนโลหิต ขจัดภาวะเลือดหยุดนิ่ง และรักษาหูได้”
หลังจากได้ยินดังนั้น เวินเทียนเหล่ยก็พยักหน้า แล้วถามว่า “ต้องเป็นเขากวางอ่อนหรือ? ไม่อาจใช้อย่างอื่นแทนได้หรือ?”
“แน่นอนว่าได้ แต่แม่นางได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะ หากนางไม่ได้ยาที่ดีที่สุดอย่างเขากวางอ่อน เพื่อควบคุมลมปราณและเลือด ความดันในศีรษะของนางจะไม่หายไป ในกรณีที่รุนแรง มันจะทำให้แม่นางหมดสติไป ในกรณีที่ไม่รุนแรง นางอาจจะไม่สามารถดูแลตัวเองได้อีก”
จ้าวต้าเป่าที่ถูกคนรับใช้ลากไปฟังที่ประตูรู้สึกหมดแรง หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้
“จ้าวต้าเป่า เจ้าได้ยินทุกอย่างแล้วหรือไม่?” เวินเทียนเหล่ยหันไปมองจ้าวต้าเป่า ที่นั่งอยู่ที่ประตู แล้วถามอย่างเคร่งขรึม
“คุณชาย ข้าได้ยินหมดแล้วขอรับ แต่ข้าไม่อาจแม้แต่จะซื้อเขากวางได้ ถึงจะขายข้าวของของข้าทั้งหมดแล้ว สิ่งนั้นแพงกว่าทองคำ ข้าหมดหนทางจริง ๆ ขอรับ!” จ้าวต้าเป่าพูดตามตรง “แต่เดิม หากข้าขายลูกสาวตัวเอง ข้าอาจจะได้เงินประมาณสิบตำลึง เพื่อชดเชยให้หานเยว่ แต่ลูกสาวของข้าต้องการตัดสัมพันธ์กับข้าแล้ว อีกทั้ง… แม้ว่าข้าจะขายลูกสาว และทรัพย์สินของตระกูลจ้า
