วทั้งหมด ข้าก็ยังไม่มีเงินพอจะซื้อเขากวางอ่อนได้!”
จ้าวต้าเป่าพูดความจริง เมื่อเห็นว่าเขาซื่อสัตย์ในเวลานี้ เวินเทียนเหล่ยก็ไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องยุ่งยากอีกต่อไป “เอาล่ะ ในเมื่อเจ้าไม่มีเงินชดเชย ก็ให้ที่ว่าการอำเภอตัดสินลงโทษนางเฉาอย่างรุนแรง ส่วนลูกสาวของเจ้า หากนางบอกว่านางยุติความสัมพันธ์กับเจ้า แล้วนางจะทำได้เลยหรือ? ข้าไม่เคยคาดหวังว่าเจ้าในฐานะพ่อ จะขี้ขลาดได้ถึงเพียงนี้ หากเป็นข้า ข้าคงฆ่าผู้หญิงคนนั้น แล้วเอาไปโยนไว้บนภูเขา ให้เป็นอาหารหมาป่าไปแล้ว”
พูดจบ เวินเทียนเหล่ยก็หยิบทองคำก้อนเล็ก ๆ ออกมาใส่มือหมอ ให้ทุกคนเห็นเต็มตา “ท่านหมอ คนที่นอนอยู่ในห้องคือพี่สะใภ้ของข้า สามีของนางยอมสละชีวิตเพื่อช่วยข้า ดังนั้นไม่ว่าจะใช้เงินมากเพียงใด โปรดรักษาพี่สะใภ้ของข้าด้วย นางยังมีลูกอีกสองคนที่ต้องดูแล”
หลังจากได้ยินดังนั้น หมอที่รู้สึกว่าแนวทางของเขา ขัดต่อจรรยาบรรณแพทย์ในตอนแรก ก็หยุดคิดชั่วคราว
เดิมทีหมอคิดว่าเวินเทียนเหล่ยกำลังจะถือโอกาสขู่รีดทรัพย์ของอีกฝ่าย แต่เขาไม่คาดคิดว่า เวินเทียนเหล่ยไม่ได้จะขู่รีดทรัพย์จริง ๆ เพียงแต่จะให้ที่ว่าการอำเภอลงโทษอย่างหนัก และยังหยิบทองคำออกมาด้วยซ้ำ เพื่อให้ตนปฏิบัติต่อหลี่เยว่หานอย่างดี
จะยังรู้สึกว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่นั้น ผิดจรรยาบรรณหมออยู่อีกหรือไม่?
เมื่อคิดเช่นนี้ หมอก็พยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า “คุณชายไม่ต้องห่วง ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่เพื
