าก”
“กลับไปแล้วข้าจะเตรียมของอร่อย ๆ ไว้ให้เจ้า” หลี่เยว่หานลูบศีรษะของมู่ชวน ยิ้มด้วยความรัก แล้วรับเสี่ยวหลิงซีมาจากมือของเวินเทียนเหล่ย
“ไม่ใช่ หลี่เยว่หาน บอกข้าหน่อยสิ ตกลงเกิดอะไรขึ้นกับเจ้ากันแน่?” เวินเทียนเหล่ยไม่ยอมแพ้ เขาถามต่อว่า “แม้ว่าเจ้ากับมู่ชวนจะแสร้งทำ แต่หมอจะไม่รู้ได้อย่างไร? หรือว่าเจ้าสมรู้ร่วมคิดกับหมอล่วงหน้า?”
