ภาษีทันทีที่ขึ้นครองบัลลังก์ได้อย่างไร!” สะใภ้โจวกล่าวและรีบโบกมือ “อยากยกเว้นก็ยกเว้นเลย สามัญชนอย่างพวกเราสามารถคุยเรื่องทางการได้ แต่ถ้าพูดถึงเรื่องราชสำนัก แล้วข่าวแพร่ออกไปก็จะถูกตัดหัว!”
“โอ้ ข้าไม่ใช่คนทางใต้ จึงไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนเลย” หลี่เยว่หานพูดด้วยรอยยิ้ม “อีกทั้งข้าก็เป็นผู้หญิงที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว ข้าแค่อยากพาสามีของข้าหนีมาทางเหนือเพื่อลี้ภัย แล้วข้าจะมีเวลาสอบถามเรื่องเหล่านี้ได้อย่างไร”
“น่าเสียดายที่แม้ว่าสามีเจ้าจะไม่ได้เข้ากองทัพ แต่สุดท้ายก็ดันมาจากไประหว่างทาง สวรรค์ช่างไม่เมตตาเลยเสียจริง” สะใภ้โจวถอนหายใจ เพียงชั่วครู่ ตะกร้าในมือของหลี่เยว่หานก็เกือบจะเสร็จแล้ว นางกังวล “เดี๋ยวก่อน ทำช้าลงหน่อย ข้ายังไม่เห็นเลยว่าต้องปิดขอบอย่างไร!”
หลี่เยว่หานชะลอความเร็วมือลงด้วยความขบขัน จากนั้นเริ่มสอนวิธีปิดขอบให้สะใภ้โจว
หลังอาหารเย็นที่บ้านสกุลโจว หลี่เยว่หานพามู่ชวนและหลิงซีไปอาบน้ำ แล้วเฝ้าดูพวกเขาผล็อยหลับไป จากนั้นก็ออกไปเดินเล่นที่ลานบ้าน
ขณะมองดวงดาวบนท้องฟ้า หลี่เยว่หานรู้สึกถึงเรื่องที่ซับซ้อนมากขึ้น
ตอนอยู่ในหมู่บ้านไป๋อวิ๋น เมิ่งฉีฮ่วนเล่าเรื่องกิจการในราชสำนักให้หลี่เยว่หานฟัง เธอจึงรู้เรื่ององค์ชายสามด้วย
เมื่อตำหนักองค์รัชทายาทถูกทำลาย องค์ชายสามน่าจะเป็นคนที่อยู่เบื้องหลัง ตอนนี้องค์ชายสามได้เป็นรัชทายาทแล้ว และฮ่องเต้มีสุขภาพไม่ดี หลี่เยว่หาน
