ต่างก็อยากหาเงินได้เยอะขึ้น ทำเงินให้เร็วขึ้น เพราะเมื่ออันตรายมาถึง หากมีเงินก็ยังสามารถย้ายไปลี้ภัยที่เมืองหลวงได้”
“ข้าได้เห็นเรื่องร้ายแรงถึงเพียงนั้นในทางใต้จริง ที่นั่นมีโจรอยู่ไม่น้อย” หลี่เยว่หานพึมพำ “แต่การเกณฑ์ทหารของทางใต้นั้นดุเดือดมาก หากมีลูกชายสองคนที่บ้าน ต้องสละลูกชายไปหนึ่งคน หากแต่งงานแล้วมีลูกชาย สามีก็ต้องถูกพาตัวไปด้วย ไม่เช่นนั้นจะถูกดาบฟันให้ตายทันที มันน่ากลัวจริง ๆ”
“ขอบอกเลยว่าข้าได้ยินมาว่า เมื่อหลายปีก่อนรัชทายาทองค์ปัจจุบันเป็นผู้ออกคำสั่งเกณฑ์ทหารนี้เอง!” สะใภ้โจวป้องปากกระซิบ “แม้จะอ้างว่ามาจากความคิดของฮ่องเต้องค์ก่อนก็ตาม แต่น้องชายของข้าไปทำธุระในเมืองหลวง แล้วมาบอกข้า”
“รัชทายาทหรือ?” หลี่เยว่หานขมวดคิ้ว “รัชทายาทไม่ได้จากไปตั้งแต่สองสามปีก่อนแล้วหรอกหรือ?”
“หลายปีก่อนฮ่องเต้องค์เก่าล้มป่วยหนัก น้องชายของข้าบอกว่ามีเสียงเรียกร้องในราชสำนักขอให้ฮ่องเต้องค์ก่อนสถาปนารัชทายาทมากขึ้นเรื่อย ๆ องค์ชายสามเป็นผู้มีอำนาจยิ่งใหญ่ในเมืองหลวง ในที่สุดฮ่องเต้องค์ก่อนก็ยอมจำนนเพราะถูกกดดัน ก่อนปีใหม่ จึงมีราชโองการแต่งตั้งองค์ชายสามเป็นรัชทายาท”
“รัชทายาทองค์ใหม่เสด็จขึ้นครองบัลลังก์ และยกเว้นภาษีอาหารสำหรับปีนั้นให้เราทันที ไม่มีการโกหก!”
หลังจากได้ยินดังนั้น มือของหลี่เยว่หานก็ขยับช้าลง “ท่านคิดว่าองค์ชายสามองค์นี้ฉลาดจริงหรือ?”
“ไม่เป็นเช่นนั้นเลย จะยกเว้น
