ป่าให้มาช่วยทำไร่
“ข้าว่าความสัมพันธ์ระหว่างหานเยว่กับสองพี่น้องนั้นไม่ปกติ ต้องมีอะไรบางอย่างเป็นแน่!” แม่ม่ายฉางพูดกับแม่ม่ายข่งด้วยเสียงแผ่วเบา ขณะแทะเมล็ดแตงโม “ไม่อย่างนั้นเหตุใดสองพี่น้องนั้นถึงดีกับนังหานเยว่นั่นมากและต้องมาหานางทุก ๆ สิบวันด้วย ตอนที่นังหานเยว่มาที่หมู่บ้านของเราครั้งแรกก็เป็นสองพี่น้องนั้นที่กุลีกุจอมาช่วยนาง!”
หลังจากได้ยินดังนั้น แม่ม่ายข่งก็หงุดหงิด “แล้วจะทำอย่างไรดี ตอนนี้นางเป็นผู้หญิงที่ขยันที่สุดในสายตาของทุกคน แม้ว่านางจะเป็นแม่ม่ายลูกติด แต่ทุกคนก็ไม่ได้มองนางไม่ดีเลย”
“เอ๊ะ ยังต้องให้ข้าบอกอีกหรือ ต้องทำให้นังผู้หญิงอวดดีคนนี้ เปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาอย่างไรเล่า” แม่ม่ายฉางพูด พร้อมสะกิดแม่ม่ายข่งด้วยข้อศอก
นางอายุมากกว่าแม่ม่ายข่ง และไม่มีความคิดอื่นใดในใจนอกจากการหาเงิน แต่แม่ม่ายข่งสูญเสียสามีไปเมื่อสองปีก่อน หญิงม่ายคนใหม่จึงมีจิตใจอ่อนไหวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ อีกทั้งน้องชายที่ชื่อจงชิวก็หล่อมาก แม่ม่ายข่งเองก็แสดงท่าทางหมายปองจงชิวต่อหน้าแม่ม่ายฉางมานับครั้งไม่ถ้วน
หญิงม่ายจะไม่ทำเช่นนั้น นางรู้ดีว่าหลี่เยว่หานหรือที่รู้จักกันในชื่อหานเยว่ มีภาพลักษณ์ที่ดีอยู่ในใจของทุกคนในหมู่บ้าน ใครก็ตามที่กระโดดออกไปฉีกหน้านางในตอนนี้ คงจะถูกทุกคนในหมู่บ้านจางหนิงรังเกียจ
ซึ่งนางไม่ทำเรื่องโง่เขลาเช่นนั้นแน่!
ทว่าแม่ม่ายข่งไม่มีสมอง นางเหมาะที่สุดที่
