เฉิงและหวังเฟิ่งก็มีความสัมพันธ์กัน ตอนแรกเขาหลีกเลี่ยงเจ้าของร่างเดิมและแม่ แต่แล้วจู่ ๆ เขาก็ก้าวร้าวมากขึ้น
ต่อมาแม่ของเจ้าของร่างเดิมก็เสียชีวิตจากอาการป่วย หลี่ต้าเฉิงห่อนางด้วยเสื่อเน่า ๆ แล้วโยนทิ้งเข้าไปในภูเขาลึก หนึ่งเดือนต่อมา เขาก็แต่งงานกับหวังเฟิ่งด้วยสินสอดของแม่เจ้าของร่างเดิม
ตอนแรกย่าของเจ้าของร่างเดิมคิดว่าหวังเฟิ่งนั้นรับมือง่าย ทว่าเมื่อนางได้ยินมาว่าชื่อเสียงของหวังเฟิ่งในหมู่บ้านไป๋อวิ๋นถูกทำลาย ย่าเจ้าของร่างเดิม ก็ล้มป่วยลงเช่นกัน
แต่หวังเฟิ่งไม่ได้เชิญหมอ ดังนั้นนางจึงเสียชีวิตลงบนเตียง
เจ้าของร่างเดิมมีนิสัยขี้ขลาด และเติบโตขึ้นมาด้วยการทุบตีและด่าทอ ดังนั้นนางจึงไม่กล้าขัดขืนสิ่งใด แม้จะบังเอิญเห็นหลี่หรงหรงมีความสัมพันธ์กับหลิ่วจื้อหย่วน นางก็แค่อดทนอย่างเงียบ ๆ ต่อมานางก็ถูกหวังเฟิ่งวางยาและโยนลงไปในแม่น้ำ จากนั้นก็เป็นหลี่เยว่หานที่มาครอบครองร่างกายนี้
หลังจากที่ชิ้นส่วนความทรงจำถูกปะติดปะต่อเข้าด้วยกัน ในที่สุดหลี่เยว่หานก็ฟื้นคืนสติ ก่อนจะพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียง
หญิงสาวลืมตาขึ้นพลางจ้องเพดาน เธอคิดเสมอว่าแม่ของเจ้าของร่างเดิมเสียชีวิตเมื่อเจ้าของร่างเดิมอายุได้สองขวบ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าแม่เจ้าของร่างเดิม น่าจะเสียชีวิตลงด้วยความโกรธเมื่อเจ้าของร่างเดิมอายุได้สี่ขวบ
หลี่เยว่หานคิดว่าเหตุผลที่ความทรงจำของเธอกลับคืนมานั้น อาจจะเกี่ยวข้องกับน้ำพุจิตว
