เด็กสารเลวนั่นก็จะออกมาทางก้นของนาง!” สะใภ้ชิวนั้นไร้เหตุผลและเจ้าอารมณ์เสมอ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่เห็นได้ชัดว่าหวังเฟิ่งตั้งครรภ์ปลอมเพื่อที่จะได้อยู่ในหมู่บ้านไป๋อวิ๋นต่อไป
“เจ้าด่าใคร! เจ้าสิคลอดลูกทางก้น! ทั้งครอบครัวเจ้าสิคลอดลูกทางก้น!” หวังเฟิ่งโกรธทันที ถ้าไม่ใช่เพราะหลี่เยว่หานดึงนางไว้ นางอาจรีบพุ่งตัวไปหาสะใภ้ชิวแล้ว
“แม่เลี้ยง เจ้าตั้งครรภ์อยู่และเพิ่งล้มลงไป ทำไมตอนนี้เจ้ายังโมโหอยู่อีก เจ้าไม่กลัวว่าหมอจะมาตรวจภายหลังแล้วหรือ?” ขณะที่พยุง หลี่เยว่หานก็มองไปที่หวังเฟิ่งด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หวังเฟิ่งก็ซื่อสัตย์มากขึ้น แต่นางก็ยังคงปัดแขนของหลี่เยว่หานออก “เจ้าไม่จำเป็นต้องเสแสร้งเป็นคนใจดี ข้ารู้ว่าเจ้าจะไม่ยอมเสียเงิน ข้าจะคิดซะว่าตนแค่โชคร้ายก็แล้วกัน!” ว่าแล้วนางก็เตรียมผลักฝูงชนจากไป
โชคดีที่สะใภ้หลิวรวดเร็วมาก หมอข่งที่ถูกเชิญมาถึงแล้ว
เมื่อเห็นว่าหวังเฟิ่งกำลังจะหนี สะใภ้หลิวก็คว้าตัวนางไว้และพูดว่า “หมอมาแล้ว!”
หลังจากพูดโดยไม่รอหวังเฟิ่งตอบรับ นางก็ส่งมือของหวังเฟิ่งให้หมอข่งทันที
แม้จะไม่เป็นไปตามกฎ แต่หมอข่งก็เพียงมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเขาจะจับชีพจรของหวังเฟิ่ง
หวังเฟิ่งร้อนใจ “มาดูเร็ว! คนลวนลาม! มีคนลวนลามข้า ลวนลามภรรยาของผู้อื่นตอนกลางวันแสก ๆ!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ สะใภ้ตระกูลหลิวก็หัวเราะ “ข้าเป็นสตรีคนหนึ่ง ข้าจะลวนลามแม่เลี้ยงเฒ่าอย่า
