หลิงซีถูกปกป้องอยู่ข้างหลังของเขา เด็กหญิงโผล่หัวออกมาจากหลังเด็กชายครึ่งหนึ่ง ส่วนหวังเฟิ่งนั่งอยู่ที่ประตูบ้านเมิ่งพลางร้องไห้ระงม
“สวรรค์เอ๋ย! มีเด็กสารเลวแบบนี้ได้ยังไง! ข้า หวังเฟิ่ง มีชีวิตที่น่าสมเพชนัก ข้าเพิ่งเดินผ่านบ้านเมิ่ง แต่จู่ ๆ เมิ่งมู่ชวน เจ้าเด็กสารเลวคนนั้นก็พุ่งเข้ามาผลักข้าจนล้มลง สวรรค์เมตตาด้วย! ร่างกายของข้ามีเด็กอยู่ ข้าจะเป็นหรือตายก็ไม่สำคัญหรอก แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับลูกในท้องของข้า ครอบครัวหลี่ของข้าก็จะไม่มีใครสืบทอด!”
