สามารถสร้างคุณค่าให้ตัวเองได้ ท่านปู่หลิ่วย่อมใจดีด้วย “ข้าได้ยินมาว่าเจ้าถูกรังแก พ่อแม่บุญธรรมของเจ้าเองก็กังวลมาก โชคดีที่ศาลของอำเภอนั้นยุติธรรมและไม่เห็นแก่ตัว สอนบทเรียนให้คนเลวพวกนั้น ถึงยังไงเหอฮวาก็เป็นสมาชิกคนหนึ่งของตระกูลหลิ่วเรา ดังนั้นเพื่อไม่ให้มากเกินไป ในตอนนั้นพวกเขาจึงถูกตัดสินให้เนรเทศ”
“ไม่นานข้าก็ได้ยินว่าเด็กสารเลวทั้งสามนั้นได้ทำร้ายคนสำคัญบางคน พวกเขาจึงตายอยู่ข้างถนน” ท่านปู่หลิ่วแสร้งทำเป็นประหลาดใจในขณะที่สังเกตการแสดงออกของหลี่เยว่หานอย่างใจเย็น
แต่หลี่เยว่หานพยักหน้าโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า “เจ้าค่ะ ข้าเองก็ได้ยินเรื่องนี้ แม้ทั้งสามคนจะก่อคดีชั่วร้าย แต่เรื่องของข้า พวกเขาก็ไม่ได้มีความผิดถึงตาย ทั้งการเนรเทศก็ถือเป็นโทษหนักแล้ว โชคร้ายที่พวกเขาไปก่อกวนคนน่ากลัวเช่นนั้น และยังกลับไปสร้างเรื่องใหญ่ที่หมู่บ้านไป๋อวิ๋น พวกเขาจึงต้องเสียชีวิต”
หลังจากพูดจบ หลี่เยว่หานก็แสร้งถอนหายใจ แล้วพูดว่า “ครั้งนี้ข้ามาที่นี่ นอกจากจะมาขอบคุณท่านปู่ พ่อบุญธรรม และแม่บุญธรรมแล้ว ข้ายังได้ยินมาว่าหลี่หรงหรง น้องสาวของข้ากำลังตั้งครรภ์ ข้าจึงต้องการพบนางเจ้าค่ะ”
“เจ้าจะพบนางทำไมกัน?” ท่านปู่หลิ่วมีท่าทางแปลก ๆ เมื่อได้ยินหลี่เยว่หานพูดถึงหลี่หรงหรง
“ยังไงก็พี่น้องกันเจ้าค่ะ ตอนนี้แม่เลี้ยงของข้าเองก็กำลังตั้งครรภ์เช่นกัน มันเป็นโชคสองชั้น” หลี่เยว่หานกล่าวอย่างเสียใจ “ข้าแต่
