า”
“ท่านก็แค่พูดออกมา” เมิ่งฉีฮ่วนยังคงสงบ
“ตัวเลขนี้” กัวอี้ยื่นมือออก “บอกมาตามตรงว่าเรื่องของท่านเก้ามีบางอย่างเกี่ยวข้องกับเจ้าจริง ๆ”
เมิ่งฉีฮ่วนเงยหน้าขึ้น “พี่กัว เงินห้าร้อยตำลึงก่อนหน้านี้เป็นสมบัติของข้าทั้งหมด และตอนนี้ข้าต้องการเงินจำนวนนี้ ข้าจ่ายไม่ไหวจริง ๆ”
“เฮอะ! ข้าจะไม่รู้รึว่าภรรยาของเจ้าทำธุรกิจกับนายน้อยเวิน” กัวอี้พูดอย่างลึกลับ “ข้าอยู่ที่เมืองหลิวชิงโดยบังเอิญ ข้าโชคดีที่ได้ไปเยี่ยมจวนเวินครั้งหนึ่ง เมื่อข้าได้เนื้อตุ๋นมา นายน้อยเวินบอกว่ามันเรียกว่าถานไคว่ ไหละห้าร้อยตำลึง ดังนั้นข้าไม่เชื่อถ้าเจ้าบอกว่าเจ้าไม่มีเงิน”
หลังจากได้ยินเช่นนี้ เมิ่งฉีฮ่วนยังคงดูสงบ
“พี่กัวล้อเล่นแล้ว จริงที่ภรรยาของข้าทำสิ่งเหล่านั้น แต่นายน้อยเวินคือใคร? เมื่อเขารับของจากเราไป มันจะมีราคามากเช่นนี้ได้อย่างไร?” เมิ่งฉีฮ่วนพูดพร้อมยิ้มจนใจ “ในเมื่อพี่ใหญ่กัวสามารถไปเยี่ยมจวนเวินได้ ก็ควรรู้ด้วยว่าสิ่งที่เรียกว่าถานไคว่นั้นไม่สามารถขายในตลาดได้”
“ตกลง! ตกลง!” กัวอี้โบกมืออย่างไม่พอใจ “พูดตามตรง ข้าให้เจ้าปลอมตัวเป็นลูกของครอบครัวที่ไม่รู้ว่าลูกของตนนั้นหายไปไหน และพยายามทำให้เจ้าเป็นลูกที่หายไปของพวกเขา แต่ตอนนี้ตัวตนของครอบครัวนี้ถูกเปิดเผยแล้ว พวกเขาเป็นคนของท่านเก้า เมื่อพวกเขารู้ว่ามีข่าวเกี่ยวกับบุตรชาย พวกเขาก็ขอให้ท่านเก้าช่วยหาคน ดังนั้นเจ้าพูดสิว่าเจ้ามีวิธีหลบหนีไหม?”
เ
