บทที่ 136 หลี่หรงหรงตั้งครรภ์
หลังจากได้ยินเช่นนี้ หลี่เยว่หานก็เข้าใจ หวังเหอฮวาคิดว่านางไปหาตระกูลหลิ่ว และบอกว่าต้องการฆ่าพี่น้องบ้านหวังทั้งสามคน จากนั้นตระกูลหลิ่วก็ไปหาท่านเก้าผู้ฉาวโฉ่ นั่นจึงกลายเป็นสาเหตุที่ทำให้ท่านเก้าฆ่าพวกเขา
แต่จะเป็นไปได้อย่างไร!
ไม่ต้องพูดถึงว่า หลี่เยว่หานเป็นเพียงลูกสาวบุญธรรมที่ไม่สำคัญของตระกูลหลิ่ว แม้หญิงสาวจะเป็นลูกสาวคนโปรดของตระกูลหลิ่วจริง ๆ แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่ตระกูลหลิ่วจะช่วยเด็กสาวบ้านนอก โดยไปเชิญคนอย่างท่านเก้ามา
อย่างมากที่สุด พวกเขาจะไปพบอันธพาลเพียงไม่กี่คน และสั่งให้ทุบตีพี่น้องสามคนของบ้านหวัง
“เหอฮวา เจ้าได้คิดหรือไม่?” หลี่เยว่หานยิ้มน้อย ๆ แต่ดูสงบ “ท่านเก้าคือใครกัน คนอย่างข้าจึงไปขอร้องให้เขาลงมือได้?”
“ช่วงนี้เจ้าก็ใช้ชีวิตอยู่อย่างดีในบ้านหลิ่ว เจ้าเคยได้ยินนายท่านหลิ่วและหลิ่วฟูเหรินพูดถึงหรือคิดถึงข้าบ้างหรือไม่เล่า?”
“ท่านเก้าคาดเดาไม่ได้ แม้แต่ผู้พิพากษาอำเภอยังต้องสุภาพเมื่อพบเขา เขาเป็นคนที่สามารถเชิญมาได้ง่าย ๆ งั้นหรือ?”
“แล้วก็นะเหอฮวา แม้ว่าข้าจะไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง แต่ในระหว่างการพิจารณาคดี นายท่านหลิ่ว พ่อบุญธรรมของข้าก็นั่งอยู่ในห้องโถงด้วย จะมีเวลาไปเชิญท่านเก้ามาได้อย่างไร?”
“แม้ว่าเขาจะหาคนไปเชิญท่านเก้าได้ แต่บอกข้าสิว่าคนอย่างท่านเก้าจะสามารถถูกเชิญโดยใครก็ได้งั้นหรือ? หากไม่มีผู้นำตระกูลหลิ่วออกหน้า เ
