ป็นไปได้ไหมที่ท่านเก้าจะทำเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้?”
ต้องบอกว่าคำพูดของหลี่เยว่หานมีเหตุผล
ทว่าตอนนี้หวังเหอฮวาคลุ้มคลั่งไปแล้วอย่างเห็นได้ชัด นางไม่ฟังคำพูดของหลี่เยว่หานเลย ทั้งสีหน้ายังดุร้ายยิ่งขึ้น “ข้าไม่สน! เจ้าเป็นคนฆ่าพี่ชายของข้า! เจ้าต้องชดใช้ชีวิตพี่ชายของข้ามา!”
“เรื่องหนึ่งที่ต้องพูดคือ ชีวิตของพี่ชายทั้งสามของเจ้าไม่เกี่ยวข้องกับข้า” เมื่อเห็นท่าทางของหวังเหอฮวา หลี่เยว่หานก็ยิ่งอารมณ์เสียมากขึ้น “ถ้าเจ้าคิดว่าข้าจ้างคนมา เจ้าก็ไปฟ้องเจ้าหน้าที่เลยก็ได้ ข้าจะให้ความร่วมมือในการสอบสวน หากพบว่าเรื่องนี้ไม่มีความเกี่ยวพันกับข้าแม้แต่น้อย ข้าสัญญาว่าจะไม่ปฏิเสธ!”
หลังจากได้ยินเช่นนี้ หวังเหอฮวาก็สงบลงเล็กน้อย
เมื่อคิดอย่างรอบคอบแล้ว ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะบอกว่าคนอย่างท่านเก้าจะฆ่าใครสักคนเพื่อหลี่เยว่หาน
ท่านเก้าคือใคร!
หวังเหอฮวาที่เติบโตในหมู่บ้านไป๋อวิ๋นก็ไม่รู้มาก่อน
แต่หลังจากแต่งงานกับตระกูลหลิ่ว ทั้งยังเกิดเรื่องขึ้น นางจึงได้สอบถามเกี่ยวกับเรื่องนี้
ท่านเก้าคือราชาแห่งนรกที่ไม่มีใครในเมืองหลิวชิงต้องการที่จะยั่วยุ! ตระกูลหลิ่วเป็นตระกูลใหญ่อันดับหนึ่งในอำเภอหย่งหนิง แต่ในเมืองหลิวชิง พวกเขาไม่มีอะไรมากไปกว่าทรราชท้องถิ่นและผู้ดีในชนบท เทียบไม่ได้กับบุคคลสำคัญ
“ข้าไม่สน! เจ้าต้องช่วยข้า ตราบใดที่ข้าได้ตำแหน่งฮูหยินของตระกูลหลิ่ว ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าช่วยเปล่า ๆ แน่นอน!”
