อได้ว่าเหอฮวาเป็นผู้บริสุทธิ์จริง ๆ ท่านพ่ออย่าขับไล่เหอฮวาออกไปเลยนะเจ้าคะ”
แม้ว่าตอนนี้หลี่เยว่หานจะอ่อนแอ แต่ทุกคนก็ได้ยินคำพูดของนาง
“เอาล่ะ ในเมื่อเจ้าได้เปิดปากขอร้องแทนนางแล้ว งั้นพวกเราจะปล่อยหวังเหอฮวาไปก่อน”
หลิ่วเทียนเสียงกล่าวพลางมองไปที่หลี่เยว่หานด้วยความรักใคร่ “เจ้ากำลังพักรักษาตัวจากอาการบาดเจ็บ เรื่องนี้พ่อบุญธรรมของเจ้า จะต้องทวงความยุติธรรมให้เจ้าอย่างแน่นอน ทั้งปู่ของเจ้ายังบอกด้วยว่าตระกูลหลิ่วของเรา ไม่สามารถถูกรังแกเช่นนี้ได้!”
“ขอบเจ้าเจ้าค่ะท่านพ่อบุญธรรม ขอบเจ้าเจ้าค่ะท่านปู่” หลี่เยว่หานหลุบสายตาลง
