ง! ข้าคือเหอฮวา! พี่เมิ่ง ได้โปรดเปิดประตูให้ข้าด้วย ข้ารู้ว่ามู่ชวนอยู่ที่ไหน!”
เมื่อเข้าไปในลานด้านใน เมิ่งฉีฮ่วนที่กำลังจะแยกกับโจวต้าเป่าเพื่อไปตามหามู่ชวนก็ได้ยินเสียงของหวังเหอฮวา
หลังจากตามเสียงนั้นไป เมิ่งฉีหวนก็เตะประตูห้องของหวังเหอฮวา
หวังเหอฮวาซึ่งเกล้าผมเป็นมวยของหญิงที่แต่งงานแล้วยังคงงุนงงอยู่ครู่หนึ่ง ทว่าเมื่อเห็นเมิ่งฉีฮ่วน แต่นางก็รู้สึกตัวอย่างรวดเร็วและรีบพูด “ข้าได้ยินว่าพี่ชายของข้าและคนอื่น ๆ ซ่อนมู่ชวนไว้ในห้องใต้ดิน ข้าจะพาท่านไปที่นั่น!”
ขณะที่พูด นางก็ไม่ได้ชักช้า หญิงสาวยกกระโปรงขึ้นและนำทางไป
เมิ่งฉีฮ่วนและโจวต้าเป่าตามไป
เมื่อสามพี่น้องคิดว่าพวกเขาปลอดภัยแล้ว ห้องใต้ดินก็เปิดออก และเมิ่งฉีฮ่วนก็กระโดดลงมาจากด้านบนในทันที
หลังจากแก้มัดมู่ชวน และส่งเด็กชายให้โจวต้าเป่าแล้ว เมิ่งฉีฮ่วนก็พูดช้า ๆ ว่า “พาเด็กกับหลิ่วฟู่เหรินไปรอข้างนอก ข้าจะรีบออกไป”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ โจวต้าเป่าก็ไม่สงสัยอีก เขาอุ้มมู่ชวนพลางผลักหวังเหอฮวาให้ออกจากห้องใต้ดินไป
ครั้นสามพี่น้องเห็นเมิ่งฉีฮ่วนเดินเข้ามาหาพวกตนพร้อมกับแผ่กลิ่นอายเย็นยะเยือก พวกเขาก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาทันที
“ข้าขอเตือนเจ้า! อย่าเข้ามาใกล้อีก! ห้องใต้ดินของเรามีกฎ! เจ้าละเมิดกฎของหมู่บ้านไป๋อวิ๋นแล้ว จากการที่บุกเข้าไปในห้องใต้ดินของคนอื่น! เราสามารถขับไล่เจ้าในฐานะคนนอกได้!” หวังหัวกัดฟันกล่าวอย่างกล้าหาญ
สิ่
