้าคงจะหักขานางและขับไล่นางออกจากบ้านไปซะ แต่คนตระกูลหลี่ช่างแปลกเสียจริง ลูกสาวคนเล็กแย่งคู่หมั้นของลูกสาวคนโต ไม่เพียงแต่จะไม่ต่อว่าลูกสาวคนเล็ก แต่กลับขายลูกสาวคนโตออกไป ช่างจิตใจตกต่ำยิ่งนัก!”
“…”
เสียงผู้คนเริ่มถกเถียงกันขึ้นมา หลี่เยว่หานรู้สึกพอใจต่อผลลัพธ์ที่ออกมาเป็นเช่นนี้
หญิงสาวเองก็คิดไม่ถึงว่า หลี่ต้าเฉิงจะมาต่อว่าเธอถึงจวนเช่นนี้ และคิดไม่ถึงว่าโจวต้าเป่าจะ ‘เชิญ’ ครอบครัวของหวังเหอฮวามาได้ เมื่อทั้งสามฝ่ายมารวมตัวกันในลานของจวนตระกูลเมิ่ง เรื่องทุกอย่างจึงชัดเจนยิ่งขึ้น
หลี่หรงหรงและหลิ่วจื้อหย่วนมีเพียงแค่สัมพันธ์ฉาบฉวยระหว่างกัน และเพราะนางไม่ได้บริสุทธิ์แล้ว จึงกลัวว่าหากหวังเหอฮวาที่บริสุทธิ์ผุดผ่องเข้ามา ก็อาจจะแย่งความรักไปจากตนได้ ดังนั้นเมื่อรู้ว่าหวังเหอฮวาให้อู๋จ้วงจ้วงและคนอื่น ๆ มาขวางเมิ่งฉีฮ่วนไว้ จึงคิดให้อู๋จ้วงจ้วงและพวกทำลายความบริสุทธิ์ของหวังเหอฮวาแทน
แต่หลี่เยว่หานกลับรู้ทันเสียก่อน จึงให้สามีของตนและโจวต้าเป่ากลับไปดูอีกครั้ง ทำให้ช่วยหวังเหอฮวาไว้ได้ทัน
“เช่นนั้นหมายความว่า ท่าน…ในตอนที่พี่เขยช่วยหวังเหอฮวาจากน้ำมือของอู๋จ้วงจ้วงและพวก จะต้องเห็นเรือนร่างของหวังเหอฮวาแล้ว เช่นนั้นสามีของท่านก็ต้องรับผิดชอบเหอฮวา!” หลี่หรงหรงพูดอย่างไม่เต็มใจ
เมื่อได้ยินเช่นนั้นสายตาของหลี่เยว่หานก็สว่างวาบขึ้น ก่อนจะหรี่ตาลงทันที
เธอคาดเดาไว้ก่อนแล้ว ลำพังหวังเ
