กหน้าผาไว้ได้อย่างหวุดหวิด ดังนั้นอีกฝ่ายจึงต้องคิดถึงความเมตตาที่ช่วยชีวิตไว้ในครั้งนั้น!”
…
หวังเหอฮวาที่อารมณ์ระเบิดออกมาเมื่อครู่นั้น หลังจากได้ฟังถ้อยคำที่กล่าวอย่างอิจฉาหลี่เยว่หานของผู้คนรอบตัว จิตใจของนางก็เริ่มบิดเบี้ยวมากขึ้นเรื่อย ๆ “เอาล่ะ หลี่เยว่หาน เจ้าช่างมีความสามารถจริง ๆ เช่นนั้นก็ให้แม่สื่อตระกูลหลิ่วมาสู่ขอแต่งข้า หวังเหอฮวาได้เลย!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้หลี่เยว่หานก็หัวเราะออกมาทันที “เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่หวังเหอฮวา? ไม่ต้องพูดถึงว่าเจ้าหน้าตาไม่ดีเหมือนข้า ทั้งเจ้ายังมีชื่อเสียงที่ไม่ดีอีก แม้แต่ข้าที่หมั้นหมายกับนายน้อยหลิ่วตั้งแต่เด็ก บุตรสาวของผู้ช่วยชีวิตของท่านปู่หลิ่วยังไม่สามารถเป็นภรรยาเอกของตระกูลหลิ่วได้ สิ่งใดถึงทำให้เจ้าคิดว่าเจ้าจะทำได้?”
“ข้าเป็นผู้ที่ขอยกเลิกการแต่งงานของตนเอง ทำให้ท่านปู่หลิ่วรู้สึกขอบคุณที่ข้าเป็นคนมีเหตุผลและไม่โง่เขลา จึงรับข้าไว้เป็นบุตรสาวบุญธรรม โดยแลกกับบุญคุณของมารดาที่ช่วยชีวิตเขาไว้ ทำไม!? คนอื่นชมเจ้าสองสามคำ เจ้าก็คิดว่าตนสามารถเปลี่ยนจากนกกระจอกเป็นหงส์ได้อย่างงั้นหรือ?”
“ถ้าเจ้าต้องการเอ่ยถึงรูปร่างหน้าตา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเจ้าดีกว่าข้าหรือไม่ แค่ถามตัวเองว่าเจ้าดีกว่าหลี่หรงหรงตรงไหน!”
หลี่เยว่หานรู้ว่าคนอย่างหวังเหอฮวาจะต้องบดขยี้ให้แหลกจนเป็นผุยผง มิฉะนั้น นางจะกลับมาเป็นปีศาจก่อกวนได้อีกครั้ง ดังนั้นเมื่อหญิงสาวพู
